{"id":7320,"date":"2006-05-16T11:32:00","date_gmt":"2006-05-16T11:32:00","guid":{"rendered":"https:\/\/atlassztuki.pl\/?p=7320"},"modified":"2022-10-07T14:16:51","modified_gmt":"2022-10-07T14:16:51","slug":"cyfrowa-alchemi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/cyfrowa-alchemi\/","title":{"rendered":"Cyfrowa alchemia"},"content":{"rendered":"\n

Wenecja, 1971 rok. Na 36 Biennale Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej trwa w\u0142a\u015bnie wielka retrospektywa awangardy: pop-artu, op-artu, hiperrealizmu, konceptualizmu. M\u0142ody bohater powie\u015bci Lecha Majewskiego Pielgrzymka do grobu Brigitte Bardot Cudownej<\/em> jest poruszony kontaktem z obrazami Warhola, Lichtensteina, Wunderlicha, Kimury. Ale prze\u017cyciem prawdziwie formuj\u0105cym staje si\u0119 dla niego p\u00f3\u017aniejsze spotkanie z dzie\u0142em starego w\u0142oskiego mistrza w Galleria dell\u2019 Accademia .<\/p>\n\n\n\n

,,Malarstwo \u017cyje i to do\u015b\u0107 jawnie, ale jakim\u015b innym, obcym mi \u017cyciem. \u017byciem nie maj\u0105cym nic wsp\u00f3lnego z atramentem zieleni Giorgiona, z ,,Tempest\u0105\u201d, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna by\u0142o wycisn\u0105\u0107 jak owoc granatu. Jest stalowe, plastykowe i nie-organiczne. Podziwiam jego si\u0142\u0119, ale pozostawia mnie ono na zewn\u0105trz; nie pozwala zagubi\u0107 si\u0119 w sobie, penetrowa\u0107. Przed Giorgionem m\u00f3g\u0142bym sta\u0107 kilka tygodni, wci\u0105\u017c znajduj\u0105c nowe detale, przed Lichtensteinem kilka minut. Giorgione i Lichtenstein. Ambiwalencja i oczywisto\u015b\u0107. Tajemnica i jawno\u015b\u0107. Dzie\u0144 dzisiejszy by\u0142 Lichtensteinem, ale ja \u017cy\u0142em we wczoraj Giorgiona. I nagle, s\u0142ysz\u0105c szelest jego obrazu, zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce ten szelest ju\u017c s\u0142ysza\u0142em. I czu\u0142em podobne napi\u0119cie \u2013 tajemnic\u0119. […]Tajemnica zieleni Giorgiona by\u0142a tajemnic\u0105 parku \u00bbPowi\u0119kszenia\u00ab. I jak owa b\u0142yskawica roz\u015bwietlaj\u0105ca \u00bbTempest\u00ab przenikn\u0119\u0142a mnie iluminacja \u2013 gdyby Giorgione \u017cy\u0142, robi\u0142by teraz filmy, takie jak \u00bbPowi\u0119kszenie\u00ab, wci\u0105\u017c pozostaj\u0105c na p\u0142\u00f3tnie, w krainie cieni\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Ten kluczowy epizod z powie\u015bci z 1996, kt\u00f3ra dla Lecha Majewskiego ma wyj\u0105tkowe znaczenie (nazywa j\u0105 swoj\u0105 opera vitae<\/em>), jest faktem autobiograficznym. Przywo\u0142ywany w niecz\u0119stych publicznych wypowiedziach artysty wyja\u015bnia, dlaczego m\u0142ody, nie\u017ale ju\u017c zapowiadaj\u0105cy si\u0119 malarz zdecydowa\u0142 si\u0119 zosta\u0107 re\u017cyserem filmowym.<\/p>\n\n\n\n

Dalszy ci\u0105g PRZYGODY Z TEMPEST\u0104 (by pozosta\u0107 i przy Antonionim, i przy Giorgione) wydarzy\u0142 si\u0119 ponad 30 lat p\u00f3\u017aniej, podczas pr\u00f3b do ostatniej pe\u0142nometra\u017cowej fabu\u0142y \u2013 Ogrodu rozkoszy ziemskich<\/em>. Przypadek  sprawi\u0142, \u017ce miejsce, w kt\u00f3rym przebywa\u0142  artysta s\u0105siadowa\u0142o z  Galleria dell\u2019 Accademia. Noc\u0105 rozp\u0119ta\u0142a si\u0119 tam gwa\u0142towna burza: b\u0142yskawice co p\u00f3\u0142 sekundy o\u015bwietla\u0142y zmi\u0119kczane strugami wody kontury budowli, gdzie przechowywana jest Tempesta<\/em> (Burza<\/em>). Rejestracja filmowa tego podrzuconego przez rzeczywisto\u015b\u0107 tropu, przyszpilenie w kadrze momentu unikalnej koincydencji zaowocowa\u0142o kilkuminutowym video-artem. Z dokumentalnej notacji dokonanej ma\u0142\u0105 cyfrow\u0105 kamer\u0105 powsta\u0142 wizualny wiersz. A mo\u017ce \u2013 poetycki obraz, jeden z wielu DiVinities Lecha Majewskiego, form, kt\u00f3rych nazwa oparta jest na  grze s\u0142ownej: kontaminacji divine<\/em> z DVD, technologi\u0105 cyfrow\u0105. <\/p>\n\n\n\n

W historii kina pojawienie si\u0119 nowego narz\u0119dzia \u2013 lekkich, por\u0119cznych, wsz\u0119dobylskich, eliminuj\u0105cych dystans  kamer wideo wywo\u0142a\u0142o prze\u0142om, okre\u015blony przez autora Angelusa <\/em> ,,neorealizmem cyfrowym\u201d.<\/p>\n\n\n\n

A jakie znaczenie nowy \u015brodek wyrazu mia\u0142 dla samego Majewskiego od chwili, gdy go dla siebie oswoi\u0142? Czy wp\u0142yn\u0105\u0142 na styl jego sztuki? Czy zainicjowa\u0142 kolejn\u0105  estetyczn\u0105 wolt\u0119 w tw\u00f3rczo\u015bci? Dezorientuj\u0105ca dla wielu wydaje si\u0119 swoboda, z jak\u0105 artysta porusza si\u0119 mi\u0119dzy  poetyckim skr\u00f3tem, operowym decorum<\/em> a skal\u0105 plenerowych inscenizacji (my\u015bl\u0119 o londy\u0144skiej Odysei<\/em> na Tamizie). A zjawisko trudne do zaklasyfikowania \u0142atwo zignorowa\u0107…<\/p>\n\n\n\n

Wymownym przyczynkiem do opisu fenomenu recepcji tej tw\u00f3rczo\u015bci s\u0105 losy Pokoju saren<\/em>.                    <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Lech Majewski, KrewPoety, 2006<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Wiersz pod tym tytu\u0142em z m\u0142odzie\u0144czego tomiku Majewskiego rozr\u00f3s\u0142 si\u0119 w libretto opery, skomponowanej wsp\u00f3lnie z J\u00f3zefem Skrzekiem i wystawionej na scenie w Bytomiu. \u015arodowiskowy ostracyzm wobec ,,aroganckich amator\u00f3w\u201d trwa\u0142 dop\u00f3ty, dop\u00f3ki Mi\u0119dzynarodowe Stowarzyszenie Kompozytor\u00f3w nie umie\u015bci\u0142o jej w z\u0142otej dwunastce (spo\u015br\u00f3d 600) wsp\u00f3\u0142czesnych, najbardziej znacz\u0105cych oper \u015bwiata, jako t\u0119, kt\u00f3ra si\u0119ga do misteryjnych \u017ar\u00f3de\u0142 gatunku. W\u00f3wczas znalaz\u0142y si\u0119 \u015brodki, by j\u0105 zarejestrowa\u0107. Nie jest to jednak prosty zapis istniej\u0105cego spektaklu. Pok\u00f3j saren \u2013 opera autobiograficzna<\/em> to film sfotografowany z wielk\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105, bogato inkrustowany malarstwem Giorgia de Chirico, opowiedziany w wolnym, hieratycznym rytmie, w kt\u00f3rym osobista historia rodzinna wplata si\u0119 w cykl natury. Niedoceniony w Polsce, ten muzyczny poemat odnalaz\u0142 w\u0142asn\u0105, specyficzn\u0105 drog\u0119 do widza \u2013 spotyka si\u0119 z nim w przestrzeniach galerii. Na wiele lat sta\u0142 si\u0119 eksponatem w muzeum w  Buenos Aires. A we wsp\u00f3\u0142pracy z weneckim Biennale, w  scenerii XVI-wiecznego oratorium w Palazzo Graziussi wy\u015bwietlany by\u0142 jako video-fresk. Kolejne  wydarzenie to  projekcja ,Pokoju saren<\/em> w ramach pe\u0142nej indywidualnej retrospektywy autora  w  presti\u017cowym  Museum of Modern Art w Nowym Yorku. O tym, jaki aspekt tej tw\u00f3rczo\u015bci uznaje si\u0119 za dominuj\u0105c\u0105 jej w\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107, co stanowi scalaj\u0105c\u0105 formu\u0142\u0119, \u015bwiadczy tytu\u0142 nowojorskiej ekspozycji: \u201eLech Majewski \u2013 Conjuring the Moving Image\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Pomijaj\u0105c bardziej spektakularny byt tej sztuki, jest te\u017c jej drugi wymiar \u2013 ona p\u0142ynie podsk\u00f3rnym nurtem, docieraj\u0105c do tych, kt\u00f3rzy s\u0105 gotowi do lektury si\u0119gaj\u0105cego archetyp\u00f3w  metaj\u0119zyka. Gdzie\u015b, pok\u0105tnie, rozrasta si\u0119 ,,wsp\u00f3lnota wtajemniczonych\u201d, kt\u00f3rzy odnajduj\u0105 si\u0119 w fascynacji Ogrodem rozkoszy ziemskich<\/em>, Wojaczkiem<\/em> i Angelusem<\/em> albo odkrywaj\u0105 dla siebie topografi\u0119 Wenecji  kieruj\u0105c si\u0119 znakami  rozsianymi w ,,Hipnotyzerze<\/em>\u201d i ,,Metafizyce<\/em>\u201d.<\/p>\n\n\n\n

 Ciekawe, \u017ce zazwyczaj dotyczy to odbiorc\u00f3w m\u0142odych. Nie przypadkiem re\u017cyser Ewangelii wed\u0142ug Harry\u2019ego<\/em> ch\u0119tnie i cz\u0119sto zasiada w jury festiwali m\u0142odego kina niezale\u017cnego.<\/p>\n\n\n\n

Wr\u00f3c\u0119 do zawieszonego pytania: czy u\u017cycie nowego instrumentu, kamery cyfrowej, znacz\u0105co wp\u0142yn\u0119\u0142o na tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Majewskiego? Najlepszym polem obserwacyjnym jest Ogr\u00f3d rozkoszy ziemskich<\/em> jego pierwsza fabu\u0142a zrealizowana w tej technice. Niewiele powsta\u0142o film\u00f3w, w kt\u00f3rych zastosowany \u015brodek techniczny by\u0142by tak \u2013 estetycznie i filozoficznie \u2013  uzasadniony, tak \u015bci\u015ble przylega\u0142 do opowiadanej historii; by\u0142 immanentnie w ni\u0105 wpisany. I nie chodzi tu o zbanalizowany chwyt autotematyczny, ale o stworzenie wiarygodnego j\u0119zyka wizualnego pozwalaj\u0105cego przekonuj\u0105co, a nie deklaratywnie formu\u0142owa\u0107 tzw. istotne pytania. Pytania, kt\u00f3rych wsp\u00f3\u0142czesna sztuka unika, kt\u00f3rych si\u0119 wstydzi (cho\u0107 i kategoria wstydu  jest dzi\u015b kompromituj\u0105cym anachronizmem).<\/p>\n\n\n\n

W  obecno\u015bci kochanka  umiera w Wenecji m\u0142oda kobieta (Lech Majewski nie boi si\u0119 tak oczywistych skojarze\u0144). Wyrazem sprzeciwu wobec rozpadu, \u015bmierci jest pr\u00f3ba rekonstrukcji \u2013 na w\u0142asny u\u017cytek \u2013 projektu ziemskiego raju pozostawionego przez Boscha. Ten heroiczny wysi\u0142ek dokonuje si\u0119 w obecno\u015bci kamery – trzeciego bohatera opowie\u015bci. W pewnym momencie re\u017cyser rezygnuj\u0105c z w\u0142asnej omnipotencji pozostawia ich samych na planie zdj\u0119ciowym. Aktorzy filmuj\u0105 si\u0119 nawzajem, u\u017cyczaj\u0105 postaciom swoich imion \u2013 tym samym zaciera si\u0119 granica mi\u0119dzy fikcj\u0105 a realno\u015bci\u0105. Taki gest w sztuce filmowej nigdy nie jest niewinny, ani przezroczysty; np. w filmie dokumentalnym mo\u017ce s\u0142u\u017cy\u0107 upodmiotowieniu, a wi\u0119c nobilitacji fotografowanych obiekt\u00f3w. S\u0105dz\u0119, \u017ce w ,Ogrodzie…<\/em> akt wycofania tw\u00f3rcy pe\u0142ni funkcj\u0119 podw\u00f3jn\u0105. Symbolicznie zacie\u015bnia intymn\u0105 przestrze\u0144 mi\u0119dzy kochankami. A co istotniejsze \u2013 jest manifestacj\u0105 postawy (i jednocze\u015bnie metody): Majewski \u2013 autor przemy\u015blanych, dopi\u0119tych realizacji,  uwa\u017ca si\u0119 przede wszystkim za … medium; nie narzuca si\u0119 rzeczywisto\u015bci, ale pozwala jej si\u0119 otworzy\u0107, pozostaj\u0105c  z ni\u0105 w symbiozie. W skupieniu nas\u0142uchuje jej podszept\u00f3w, weryfikuj\u0105c swoje wizje w kontakcie z konkretem \u017cycia. M\u00f3wi\u0142 mi kiedy\u015b, \u017ce nauk\u0105 pokory by\u0142o do\u015bwiadczenie zwi\u0105zane z debiutanckim Rycerzem<\/em> kr\u0119conym w zjawiskowym wydmowym pejza\u017cu \u0141eby. Gorliwie i precyzyjnie rozrysowywa\u0142 w\u00f3wczas ka\u017cdy kadr i ruch kamery. Ale oddany bez reszty wype\u0142nianiu swojego planu odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 plecami od fotogeniczno\u015bci otaczaj\u0105cych go zjawisk. Szcz\u0119\u015bliwie naprawiony b\u0142\u0105d by\u0142  chyba ostatnim w praktyce artysty.   <\/p>\n\n\n\n

Od cz\u0142onk\u00f3w ekipy KrwiPoety<\/em> s\u0142ysza\u0142am, \u017ce na has\u0142o: uwaga !kamera! zgodnie ze scenariuszem zrywa\u0142 si\u0119  wiatr \u2013 i to w czterech kolejnych dublach! Je\u015bli zdj\u0119cie ma by\u0107 dobre, natura sama nam pomaga \u2013 twierdzi Majewski. W przeciwnym wypadku \u2013 bojkotuje nas!<\/p>\n\n\n\n

Ogr\u00f3d…<\/em> kr\u0119cony tradycyjnie by\u0142by zupe\u0142nie innym filmem, DiVinities<\/em> prawdopodobnie w og\u00f3le by nie powsta\u0142y.<\/p>\n\n\n\n

Technologia cyfrowa (cz\u0119sto traktowana jako ekonomiczna konieczno\u015b\u0107) zapewni\u0142a arty\u015bcie autonomi\u0119 dzia\u0142ania: poza dyktatem producent\u00f3w, termin\u00f3w, rozbudowanej machiny realizacyjnej, znacznych \u015brodk\u00f3w finansowych. Lech Majewski \u2013 artysta totalny, jak renesansowy malarz tworzy w otoczeniu niewielkiej grupki terminuj\u0105cych uczni\u00f3w,  zawiaduj\u0105c ca\u0142ym procesem powstawania dzie\u0142a. Sfilmowanie obiektu to dopiero zagruntowanie p\u0142\u00f3tna i pr\u00f3ba pierwszego szkicu. Sko\u0144czon\u0105 form\u0119 uzyskuje po \u017cmudnej, pracoch\u0142onnej komputerowej obr\u00f3bce. Dlatego woda kana\u0142u weneckiego w urzekaj\u0105cym portrecie \u017cony, Doris<\/em> uzyska\u0142a g\u0119st\u0105, oleist\u0105 konsystencj\u0119 p\u0142ynnego szk\u0142a. A Las<\/em> (Aria<\/em>) swoj\u0105 oniryczn\u0105 faktur\u0119  zawdzi\u0119cza delikatnym wibracjom  wolno panoramuj\u0105cej kamery.      <\/p>\n\n\n\n

Ale ,,cyfr\u00f3wka\u201d jest dla autora Zwiastowania<\/em> tylko ,,innym modelem  p\u0119dzla\u201d, kt\u00f3rego mo\u017cliwo\u015bci opanowa\u0142 perfekcyjnie. DiVinities<\/em> nie maj\u0105  nic z \u0142atwej bylejako\u015bci epigon\u00f3w Dogmy. Tworzy je \u015brodkami filmowymi, czytaj: malarskimi. I w tym wyj\u0105tkowym przypadku nie ma tu konfliktu. Osi\u0105gn\u0105\u0142 mistrzostwo w komponowaniu kadru, praca kamery we wszystkich  filmach jest oszcz\u0119dna; jej ruch uznaje bowiem za bardzo mocny, znacz\u0105cy \u015brodek. (Najbardziej ortodoksyjny pod tym wzgl\u0119dem jest Rycerz<\/em> opowiedziany seri\u0105 nieruchomych, inspirowanych sztuk\u0105 quatrocenta obraz\u00f3w). U \u017ar\u00f3de\u0142 ka\u017cdej z kunsztownych realizacji \u2013 niezale\u017cnie od materii w jakiej powstaje i jakim kodem estetycznym operuje \u2013 istnieje wydobyta z nie\u015bwiadomo\u015bci wizja. Ona jest pierwotna w procesie pracy autora Wojaczka<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Lech Majewski, KrewPoety, 2006<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Wbrew czasem wyra\u017canemu pogl\u0105dowi o wewn\u0119trznym p\u0119kni\u0119ciu tej tw\u00f3rczo\u015bci uwa\u017cam j\u0105 za niezwykle sp\u00f3jn\u0105. Wi\u0105\u017ce j\u0105 sie\u0107 autocytat\u00f3w; obsesyjnie nawracaj\u0105cych motyw\u00f3w i figur, kt\u00f3re artysta testuje i … egzorcyzmuje w r\u00f3\u017cnych gatunkach i materiach. A przede wszystkim \u2013 przenikaj\u0105ca ka\u017cd\u0105 z realizacji, bliska Majewskiemu schellingowska wiara, \u017ce sztuka mo\u017ce wprowadza\u0107 w stan \u0142aski.<\/p>\n\n\n\n

KrewPoety<\/em>. Poemat w 33 obrazach, eksperymentalna forma, w kt\u00f3rej Majewski uwolni\u0142 si\u0119 od terroru dialogu, r\u00f3wnie\u017c  wpisuje si\u0119  w krwioobieg ca\u0142o\u015bci dzie\u0142a .<\/p>\n\n\n\n

Dotychczas widzia\u0142am jedynie jego fragmenty (on wci\u0105\u017c powstaje): kilka mocnych, intensywnych, poruszaj\u0105cych video-art\u00f3w i par\u0119 pi\u0119knych monochromatycznych fotogram\u00f3w. Znam te\u017c scenopis, kt\u00f3ry jest bardziej bia\u0142ym wierszem ni\u017c technicznym instrukta\u017cem. To wystarcza by odszuka\u0107 znane tropy: <\/p>\n\n\n\n

Posta\u0107 m\u0142odego poety, artysty w konflikcie ze \u015bwiatem przywo\u0142uje wspomnienie Wojaczka,  Basquiata i ch\u0142opca z Pokoju saren<\/em>. Demoniczny Baden to echo przesyconej przemoc\u0105 relacji Basquiata z ojcem. Inspiracj\u0105 ,,wizualnych wierszy\u201d s\u0105, jak w poprzednich realizacjach, dzie\u0142a sztuki bliskie autorowi, m.in. Zdj\u0119cie z krzy\u017ca<\/em> Rogera van der Weydena, malarstwo B\u00f6cklina. Pojawiaj\u0105 si\u0119 znane z wcze\u015bniejszych utwor\u00f3w motywy akwatyczne. A tak\u017ce \u2013 wybrane elementy symboliki religijnej w zaskakuj\u0105cych kontekstach: ukrzy\u017cowanie ma\u0142ej pacjentki szpitala psychiatrycznego, wsp\u00f3\u0142czesny wariant ofiary Abrahama,  imi\u0119 bohatera nawi\u0105zuj\u0105ce do tytu\u0142u  tomu poezji Majewskiego – \u015aw. Sebastian<\/em>.  <\/p>\n\n\n\n

KrewPoety<\/em>, to temat rozpisany w trzech niezale\u017cnych porz\u0105dkach. W efekcie pracy nad projektem powsta\u0142a seria czarno-bia\u0142ych fotogram\u00f3w, 33 samoistne wizje \u2013 DiVinities i wreszcie pe\u0142nometra\u017cowy film z\u0142o\u017cony z wybranych video-art\u00f3w.   <\/p>\n\n\n\n

Ta ,,parafabu\u0142a\u201d zostanie wy\u015bwietlona na o\u015bmiu \u015bcianach, pozosta\u0142e realizacje za\u015b wy\u015bwietlane b\u0119d\u0105 p\u0119tlowo na 24 osobnych monitorach. Aran\u017cacja monitor\u00f3w w przestrzeni galerii nie narzuca kierunku w\u0119dr\u00f3wki, niczego arbitralnie nie rozstrzyga. Wchodz\u0105c w ten g\u0105szcz (labirynt) ka\u017cdy z widz\u00f3w przechodzi od jednej stacji do nast\u0119pnej i uk\u0142ada sobie z gotowych element\u00f3w w\u0142asn\u0105 opowie\u015b\u0107. Do podobnej zabawy zaprasza\u0142 kiedy\u015b Cortazar w Grze w klasy<\/em>. Ta koncepcja, kwestionuj\u0105ca logik\u0119 linearnego nast\u0119pstwa zdarze\u0144, akcentuj\u0105ca jej umowno\u015b\u0107, \u015bwietnie rymuje si\u0119 z obecnym w KrwiPoety<\/em> dyskursem o naturze czasu. Jego symbolem jest poruszaj\u0105cy si\u0119 wstecz Wolf, ow\u0142adni\u0119ty obsesj\u0105 cofania wskaz\u00f3wek zegar\u00f3w. Zawierzaj\u0105c szale\u0144stwu Wolfa, uznamy, \u017ce nic nie jest ostatecznym kra\u0144cem, nawet \u015bmier\u0107  jest odwracalna. A stare kobiety wynurzaj\u0105c si\u0119 z wody staj\u0105 si\u0119 roze\u015bmianymi pi\u0119knymi dziewczynami, jak w ostatnim (?) wierszu KrwiPoety<\/em>, inspirowanym \u0179r\u00f3d\u0142em m\u0142odo\u015bci<\/em> Cranacha. Cykl si\u0119 dope\u0142nia.     <\/p>\n\n\n\n

*Magdalena Lebecka, filmoznawczyni, stale wsp\u00f3\u0142pracuje z miesi\u0119cznikiem KINO, kwartalnikiem KAMERA.FILM&TV; kwartalnikiem KRESY, miesi\u0119cznikiem WI\u0118\u0179.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Magdalena Lebecka*<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[65],"tags":[91],"class_list":["post-7320","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artykuly","tag-lech_majewski"],"acf":[],"1_4_image":null,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7320","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7320"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7320\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7550,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7320\/revisions\/7550"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7320"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7320"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7320"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}