{"id":6913,"date":"2005-05-12T10:18:00","date_gmt":"2005-05-12T10:18:00","guid":{"rendered":"https:\/\/atlassztuki.pl\/?p=6913"},"modified":"2022-10-14T13:52:27","modified_gmt":"2022-10-14T13:52:27","slug":"wywiad-z-guyem-peellaertem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wywiad-z-guyem-peellaertem\/","title":{"rendered":"Z Guyem Peellaertem"},"content":{"rendered":"\n

Tomasz Za\u0142uski: Prezentowane obecnie obrazy z cyklu Sny<\/em> XX<\/em> wieku<\/em> istniej\u0105 r\u00f3wnie\u017c w formie reprodukcji zebranych w ksi\u0105\u017cce pod tym samym tytu\u0142em. Wcze\u015bniej w analogiczny spos\u00f3b zrealizowa\u0142 Pan album Sny rocka<\/em> (1972), wype\u0142niony przedstawieniami gwiazd muzyki rockowej z lat 1945\u20131972 w nieprawdopodobnych zestawieniach i sytuacjach oraz album Wielki pok\u00f3j<\/em> (1986) po\u015bwi\u0119cony gwiazdom rozrywki wyst\u0119puj\u0105cym w Las Vegas. Czy od pocz\u0105tku tworzy\u0142 Pan swoje obrazy z my\u015bl\u0105 o opublikowaniu ich reprodukcji w formie ksi\u0105\u017ckowej? Kt\u00f3r\u0105 form\u0119 ich istnienia uznaje Pan za w\u0142a\u015bciw\u0105 \u2013 tak zwane \u201eautonomiczne\u201d dzie\u0142o sztuki, czy te\u017c ilustracje reprodukowane w ksi\u0105\u017cce?<\/p>\n\n\n\n

Guy Peellaert: Tak, od pocz\u0105tku tworzy\u0142em je z my\u015bl\u0105 o ksi\u0105\u017cce. Jak wci\u0105\u017c staram si\u0119 t\u0142umaczy\u0107, samo malarstwo nic dla mnie nie znaczy. Zwr\u00f3ci\u0142em si\u0119 ku tworzeniu ksi\u0105\u017cek, gdy\u017c nie chcia\u0142em pod\u0105\u017ca\u0107 drog\u0105 \u201eartystyczn\u0105\u201d i d\u0105\u017cy\u0142em do unikni\u0119cia sytuacji, w kt\u00f3rej galerie sztuki by\u0142yby pierwotnymi miejscami prezentacji moich prac. Musz\u0119 jednak powiedzie\u0107, \u017ce poza tym obie formy istnienia tych prac \u2013 reprodukcja w ksi\u0105\u017cce i obraz na \u015bcianie galerii \u2013 s\u0105 do siebie bardzo podobne. Nie ma mi\u0119dzy nimi \u017cadnej zasadniczej r\u00f3\u017cnicy. Ksi\u0105\u017cka umo\u017cliwia pierwszy kontakt, kt\u00f3ry jest gwa\u0142towny i bardziej emocjonalny. Z kolei wystawa w galerii \u2013 jako druga faza odbioru \u2013 pozwala na kontakt spokojniejszy i g\u0142\u0119bszy.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"
Guy Peellaert, Right on Track (Albert Einstein, Babe Ruth), 1999<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"
Guy Peellaert, Fruitfull Afternoon (Vladimir Nabokov), 1999<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"
Guy Peellaert, The Blue Angel (Madonna, Marlena Dietrich), 1999 <\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"
Guy Peellaert, Freeway (Jacqueline Kennedy, Cassius Clay), 1999<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

TZ: Cykl Sny <\/em>XX <\/em>wieku<\/em> opiera si\u0119 na idei zestawienia s\u0142awnych postaci ze \u015bwiata polityki, sztuki, literatury \ufb01lmu, nauki, rozrywki, sportu itd. W obr\u0119bie pojedynczego przedstawienia, w nieprawdopodobnych, niemaj\u0105cych nigdy miejsca sytuacjach pojawiaj\u0105 si\u0119 ludzie, kt\u00f3rzy w rzeczywisto\u015bci mogli nigdy si\u0119 nie spotka\u0107, a w wielu wypadkach r\u00f3wnie\u017c nie mie\u0107 ze sob\u0105 zbyt wiele wsp\u00f3lnego. Prince i Princess Diana, Jorge Luis Borges i Diego Maradona, Margaret Thatcher pozuj\u0105ca Francisowi Baconowi, Albert Einstein i bejsbolista Babe Ruth, Mao Zedong i Richard Nixon p\u0142acz\u0105cy podczas projekcji \ufb01lmu o Lassie… Sk\u0105d wzi\u0119\u0142y si\u0119 pomys\u0142y poszczeg\u00f3lnych zestawie\u0144?<\/p>\n\n\n\n

GP: Zestawienie postaci nie jest ca\u0142kowicie bezzasadne. Stanowi ono jedn\u0105 z wielu warstw przedstawienia, kt\u00f3ra daje si\u0119 odczytywa\u0107 i interpretowa\u0107 w r\u00f3\u017cny spos\u00f3b. Punktem wyj\u015bcia dla stworzenia danego obrazu by\u0142a cz\u0119sto pojedyncza idea \u2013 fakt historyczny funkcjonuj\u0105cy w \u015bwiadomo\u015bci og\u00f3\u0142u, mniej lub bardziej powszechnie znana prawda. Oto trzy przyk\u0142ady:<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"
Guy Peellaert, The Orchid Boy (Fran\u00e7ois Duchamp, Georges Carpentier, Marcel Proust), 1999<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Guy Peellaert, Il Trento di Benito (Adolf Hitler, Benito Mussolini), 1999<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Guy Peellaert, Guns (William Boroughs, Courtney Love, Kurt Cobain), 1999<\/figcaption><\/figure>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n


1. Marcel Proust i bokser Georges Carpentier. Obraz ten opiera si\u0119 na zestawieniu oddechu, kt\u00f3ry wyra\u017anie rysuje si\u0119 wok\u00f3\u0142 ust Carpentiera boksuj\u0105cego na niezbyt dobrze ogrzewanym ringu, z brakiem oddechu u maj\u0105cego trudno\u015bci z oddychaniem Prousta. Pisarz jest przedstawiony w trakcie swoistej \u201einhalacji\u201d: wdycha on pot z okrycia Carpentiera. Wiadomo, \u017ce Carpentier by\u0142 bardzo eleganckim cz\u0142owiekiem. Zawsze nosi\u0142 kwiat orchidei wpi\u0119ty w klap\u0119 marynarki, przez co nazywano go \u201eorchideowym ch\u0142opcem\u201d. Gdy zajrzymy z kolei do Wposzukiwaniustraconegoczasu<\/em>, to oka\u017ce si\u0119, \u017ce Proust opisuje tam ci\u0105g zdarze\u0144, w wyniku kt\u00f3rych zwrot \u201epoprawia\u0107 katleje\u201d \u2013 chodzi tu o gatunek orchidei \u2013 nabiera dla Swanna i Odety symbolicznego znaczenia aktu seksualnego. M\u00f3j obraz ukazuje zatem (symboliczny) akt seksualny.<\/p>\n\n\n\n

2. Hitler i Mussolini. Prawd\u0105 jest to, \u017ce Mussolini kocha\u0142 zabawkowe poci\u0105gi. W trakcie swej wizyty we W\u0142oszech Hitler zatrzyma\u0142 si\u0119 u Mussoliniego. W nocy, gdy wszyscy spali, w pewnym momencie da\u0142o si\u0119 us\u0142ysze\u0107 zgie\u0142k dobiegaj\u0105cy z piwnicy (zob. Dyktator<\/em> Chaplina). Gdy Mussolini poszed\u0142 z \u017co\u0142nierzami sprawdzi\u0107, co si\u0119 dzieje, odnalaz\u0142 tam Hitlera, kt\u00f3ry bawi\u0142 si\u0119 jednym z jego poci\u0105g\u00f3w. Jak niegrzeczny ch\u0142opczyk. Sytuacja ta by\u0142aby \u015bmieszna, gdyby nie z\u0142owrogi cie\u0144, jaki na ni\u0105 rzuca p\u00f3\u017aniejszy spos\u00f3b wykorzystania poci\u0105g\u00f3w przez Hitlera.<\/p>\n\n\n\n

3. Kurt Cobain, Courtney Love i William Burroughs. Prawd\u0105 historyczn\u0105 jest to, \u017ce Kurt Cobain podziwia\u0142 Burroughsa. Patrz\u0105c na twarz Burroughsa, mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce pojawi\u0142 si\u0119 on, aby zabra\u0107 cia\u0142o (lub dusz\u0119) Cobaina. Obok cia\u0142a Cobaina kl\u0119czy Courtney Love przera\u017cona zjaw\u0105 Burroughsa. Kto zabi\u0142? Czy to Cobain pope\u0142ni\u0142 samob\u00f3jstwo, b\u0119d\u0105c pod wp\u0142ywern narkotyk\u00f3w? Czy te\u017c (jak g\u0142osi plotka) zabi\u0142a go Courtney, znajduj\u0105c si\u0119 w tym samym stanie? Gdy sam Burroughs by\u0142 m\u0142odszy, w ataku \u201eszale\u0144stwa\u201d spowodowanego nadu\u017cyciem narkotyk\u00f3w zabi\u0142 swoj\u0105 \u017con\u0119. Ko\u0142o si\u0119 zamyka.<\/p>\n\n\n\n

TZ: Niekt\u00f3re z zestawie\u0144 wydaj\u0105 si\u0119 by\u0107 do\u015b\u0107 \u201esurreaIistyczne\u201d \u2013 czy w ich tworzeniu odgrywa\u0142 jak\u0105\u015b rol\u0119 przypadek?<\/p>\n\n\n\n

GP: Prawdziwy \u201esurrealizm\u201d to popychanie samej rzeczywisto\u015bci o krok dalej, konsekwentne uwypuklanie tego, co zawiera si\u0119 ju\u017c w niej samej. Tylko w takim wypadku \u201esurrealizm\u201d mo\u017ce by\u0107 u\u017cytecznym narz\u0119dziem, nie za\u015b zbytecznym dodatkiem.<\/p>\n\n\n\n

TZ: Kt\u00f3re zestawienie jest dla Pana osobi\u015bcie najbardziej fascynuj\u0105ce i dlaczego?<\/p>\n\n\n\n

GP: To, \u017ce w danej chwili podoba mi si\u0119 okre\u015blone zestawienie, zale\u017cy w pewnym stopniu od mojego humoru. Czasem emocja p\u0142yn\u0105ca z konfrontacji z obrazem ma charakter bardziej bezpo\u015bredni, czasem za\u015b jest bardziej z\u0142o\u017cona, wielowymiarowa. Og\u00f3lnie musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce najwi\u0119kszym dowodem uznania by\u0142o dla mnie stwierdzenie, i\u017c gdyby ksi\u0105\u017cka z moimi obrazami przetrwa\u0142a zag\u0142ad\u0119 \u015bwiata, to mog\u0142aby stanowi\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142o informacji o wszystkich tych s\u0142awnych ludziach, a przy tym nie odbiega\u0142aby zbytnio od \u201erzeczywistej prawdy\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"
Guy Peellaert, The seven veils dance (Winston Churchill, Mata Hari, Cesarz Wilhelm), 1999<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"
Guy Peellaert, Those pleasures (Colette, Mistinguett, James Joyce), 1999<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"
Guy Peellaert, Hauptbahnhof Zurich (Isadora Duncan, Gabrielle d’Annunzio, W\u0142odzimierz Lenin), 1999<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

TZ: Dlaczego postaciami swoich obraz\u00f3w zdecydowa\u0142 si\u0119 Pan uczyni\u0107 akurat wszystkich tych s\u0142awnych \u2013 lub s\u0142awetnych \u2013 ludzi?<\/p>\n\n\n\n

GP: Pierwotna idea polega\u0142a na tym, by opowiedzie\u0107 histori\u0119 cz\u0142owieka, kt\u00f3ry uczestniczy\u0142 we wszystkich znacz\u0105cych wydarzeniach XX wieku i dzi\u0119ki temu by\u0142 ich uprzywilejowanym \u015bwiadkiem lub aktorem.<\/p>\n\n\n\n

TZ: Jaka wi\u0119c relacja zachodzi w tej wizualnej opowie\u015bci mi\u0119dzy danymi historycznymi a \ufb01kcj\u0105 wyobra\u017ani?<\/p>\n\n\n\n

GP: W moich obrazach zawarty jest wielki respekt dla rzeczywisto\u015bci o tyle, o ile wyra\u017caj\u0105 one szacunek dla g\u0142\u0119bokich uczu\u0107. Reszta to tylko \u201eprzypadki\u201d, jak powiedzia\u0142 de Gaulle.<\/p>\n\n\n\n

TZ: Czym jest wed\u0142ug Pana wyobra\u017ania? Jak\u0105 rol\u0119 odgrywaj\u0105 te wszystkie s\u0142ynne postacie w wyobra\u017ani zbiorowej? Czy Pa\u0144skie obrazy mo\u017cna by uzna\u0107 za rodzaj \u201ewizualnej psychoanalizy\u201d wyobra\u017ani masowej? Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, na jednym z przedstawie\u0144 odnajdujemy Freuda \u2013 oraz Gandhiego \u2013 w barze, w\u015br\u00f3d starszych pa\u0144 jedz\u0105cych ciasteczka i pij\u0105cych herbat\u0119… <\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"
Guy Peellaert, Private Garden (Zygmunt Freud, Mahatma Gandhi), 1999<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Guy Peellaert, Dada (Tristan Tzara), 1999<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Guy Peellaert, Walk on the Wild side (Ksi\u0105\u017ce Windsoru, Ksi\u0119\u017cna Windsoru, Adolf Hitler, Eva Braun), 1999<\/figcaption><\/figure>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

GP: S\u0105dz\u0119, \u017ce z wyobra\u017ani\u0105 lub tym co wyobra\u017ceniowe mamy do czynienia wtedy, gdy jeste\u015bmy w stanie odnale\u017a\u0107 si\u0119 w pewnej sytuacji, rozpozna\u0107 si\u0119 w niej b\u0105d\u017a te\u017c z ni\u0105 zidenty\ufb01kowa\u0107, nie musz\u0105c przy tym sobie niczego t\u0142umaczy\u0107. Je\u017cli chodzi o obraz przedstawiaj\u0105cy Freuda i Gandhiego, to mo\u017cna go zrozumie\u0107 w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b: jak trudno by\u0107 obcokrajowcem w Anglii. Dobrze jest wiedzie\u0107, \u017ce Freud i Gandhi r\u00f3wnie\u017c maj\u0105 ten problem.<\/p>\n\n\n\n

TZ: Czy s\u0105dzi Pan, \u017ce takie asocjacyjne obrazy mog\u0105 w jak\u015b spos\u00f3b \u2013 oczywi\u015bcie w odpowiednim zakresie \u2013 wp\u0142ywa\u0107 na wyobra\u017ani\u0119 masow\u0105 i j\u0105 kszta\u0142towa\u0107?<\/p>\n\n\n\n

GP: Powiedzia\u0142bym, \u017ce pomagaj\u0105 one dostrzec pewne podobie\u0144stwa b\u0105d\u017a te\u017c detale zwi\u0105zane z przedstawianymi postaciami i sytuacjami.<\/p>\n\n\n\n

TZ: Pa\u0144skie prace nie s\u0105 apologi\u0105 cz\u0142owieka. Stanowi\u0105 raczej apoteoz\u0119 wszystkiego tego, co w ukazywanych s\u0142awnych ludziach niskie, z\u0142e, banalne, wzbudzaj\u0105ce odraz\u0119 itd. Obrazy s\u0105 wype\u0142nione spazmatycznymi cia\u0142ami, gestami, twarzami, ukazanymi w dziwnych i depresyjnych kombinacjach brudnych kolor\u00f3w. Jedynym prawem, kt\u00f3re zdaje si\u0119 rz\u0105dzi\u0107 \u015bwiatem tych snow \u2013 lub raczej koszmar\u00f3w sennych \u2013 jest nieko\u0144cz\u0105ca si\u0119, bezwarunkowa i szalona konsumpcja. Czy mo\u017cna to interpretowa\u0107 jako krytyczny b\u0105d\u017a pesymistyczny g\u0142os dotycz\u0105cy cz\u0142owieka i kultury?<\/p>\n\n\n\n

GP: W przypadku niekt\u00f3rych obraz\u00f3w \u2013 nie wiem ilu, ale s\u0105dz\u0119, \u017ce nie wszystkich \u2013 pojawia si\u0119 raczej zrozumienie, czy nawet wsp\u00f3\u0142czucie, kt\u00f3re bierze si\u0119 st\u0105d, \u017ce przedstawione tam s\u0142awne postacie zosta\u0142y ukazane jako normalni ludzie. Og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c, cieszy mnie, gdy widza porusza co\u015b, co odkry\u0142 na obrazie \u2013 nawet je\u015bli nie jest to rzecz, kt\u00f3r\u0105 zamierzy\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

TZ: Jeden z krytyk\u00f3w zauwa\u017cy\u0142, \u017ce Pa\u0144skie obrazy s\u0105 oparte na schematach kompozycyjnych malarstwa religijnego, a nawet posun\u0105\u0142 si\u0119 do stwierdzenia, \u017ce maj\u0105 one sens analogiczny do tego, jaki zwyk\u0142y posiada\u0107 obrazy religijne i dlatego s\u0105 wype\u0142nione swoistymi zwiastowaniami, adoracjami, pasjami, ukrzy\u017cowaniami, ekstazami czy epifaniami. Czy zgodzi\u0142by si\u0119 Pan z t\u0105 interpretacj\u0105?<\/p>\n\n\n\n

GP: Nie mnie os\u0105dza\u0107 to, co zosta\u0142o powiedziane. Akceptuj\u0119 t\u0119 interpretacj\u0119, ale nie powinni\u015bmy zapomina\u0107 o tym, co najwa\u017cniejsze \u2013 esej, w kt\u00f3rym pad\u0142y przywo\u0142ane przez Pana stwierdzenia, ko\u0144czy\u0142 si\u0119 s\u0142owami: \u201eale nie ma \u017cadnych zmartwychwsta\u0144\u201d.<\/p>\n\n\n\n

TZ: Wiem, \u017ce zbiera Pan zdj\u0119cia z gazet i czasopism, poniewa\u017c interesuj\u0105 Pana emocje, jakie na nich mo\u017cna dostrzec. Nie spos\u00f3b nie zauwa\u017cy\u0107 te\u017c, i\u017c \u201eemocje\u201d s\u0105 poj\u0119ciem, kt\u00f3re cz\u0119sto pojawia si\u0119 w Pa\u0144skich wypowiedziach. Jak\u0105 roI\u0119 odgrywaj\u0105 emocje w Pa\u0144skiej sztuce?<\/p>\n\n\n\n

GP: Tak, gromadzi\u0142em emocje, jakich dostarcza\u0142y mi zdj\u0119cia publikowane w prasie. Emocje te ocali\u0142y mnie przed pustyni\u0105, na jakiej wczoraj znalaz\u0142o si\u0119 malarstwo. Dzisiaj, gdy wielu fotograf\u00f3w zastanawia si\u0119, gdzie b\u0119d\u0105 wystawia\u0107 swoje prace, zanim jeszcze w og\u00f3le zdecyduj\u0105, co b\u0119dzie ich tematem, fotogra\ufb01a wkracza, niestety, na t\u0119 sam\u0105 pustyni\u0119. Bardzo cz\u0119sto traci kontakt z rzeczywisto\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n

TZ: Pa\u0144skie wczesne prace \u0142\u0105czono, a czasem wr\u0119cz uto\u017csamiano, z pop-artem. Czym by\u0142 dla Pana pop-art w latach 60.?<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"
Guy Peellaert, Ja\u0142ta (Franklin D. Roosevelt, J\u00f3zef Stalin, Winston Churchill), 1999<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"
Guy Peellaert, After Dinner (Jan Pawe\u0142 II, Ronald Reagan, Nancy Reagan, Matka Teresa), 1999<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\n
\"\"
Guy Peellaert, Le Mur de Berlin (Franz Beckenbauer, G\u00fcnter Grass, Peter Zadeck, Leni Riefenstahl, Walter Momper (burmistrz Berlina w 1989 roku), Helmut Kohl, Richard von Weizas\u00e4cker, Wim Wenders, Nelson Mandela, Max Schmeling, M\u015bcis\u0142aw Rostropowicz), 1999<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"
Guy Peellaert, Tijuana (Charles Manson, Jack Nicholson, Roman Pola\u0144ski, Timothy Leary), 1999<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\n
\"\"
Guy Peellaert, Dakota House (Miles Davis, John Lennon, Yoko Ono), 1999<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"
Guy Peellaert, The return of Lassie (Mao Zedong, Richard Nixon, Lassie), 1999<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

GP: Pop-art by\u0142 dla mnie krzykiem \u2013 krzykiem tak g\u0142o\u015bnym jak \u201eA wop bop balooba awam bam boom\u201d w momencie narodzin rock and rolla.<\/p>\n\n\n\n

TZ: Cz\u0119sto twierdzi si\u0119 te\u017c, \u017ce w Pa\u0144skich obrazach kultura \u201ewysoka\u201d splata si\u0119 z \u201enisk\u0105\u201d. Jaka dok\u0142adnie relacja zachodzi mi\u0119dzy obiema tymi \u201ekulturami\u201d w prezentowanych pracach?<\/p>\n\n\n\n

GP: Nie s\u0105dz\u0119, by istnia\u0142a wielka r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy kuItur\u0105 \u201enisk\u0105\u201d i \u201ewysok\u0105\u201d. Tak naprawd\u0119 chodzi jedynie o to, aby technika nie poch\u0142ania\u0142a emocji.<\/p>\n\n\n\n

TZ: Jakby scharakteryzowa\u0142 Pan zatem wykorzystan\u0105 przez siebie technik\u0119? Co podyktowa\u0142o jej wyb\u00f3r?<\/p>\n\n\n\n

GP: Jest to technika \u201efotogra\ufb01czna\u201d, aby widz m\u00f3g\u0142 \u0142atwo wej\u015b\u0107 w obraz, wkroczy\u0107 we\u0144 niczym w \u201erzeczywisto\u015b\u0107\u201d. Zarazem jednak owa technika jest na tyle przekszta\u0142cona, i\u017c przestaje by\u0107 \u201ezwyk\u0142ym\u201d fotomonta\u017cem i ujawnia swe \u017ar\u00f3d\u0142a graficzne.<\/p>\n\n\n\n

TZ: W wi\u0119kszo\u015bci przedstawie\u0144 wyst\u0119puje granica oddzielaj\u0105ca dwie po\u0142\u00f3wki obrazu. Jest ona wyra\u017anie zaznaczona, a jednocze\u015bnie na r\u00f3\u017cne sposoby zacierana, tak \u017ce obraz wydaje si\u0119 przedstawia\u0107 jedn\u0105, ci\u0105g\u0142\u0105 przestrze\u0144, a zarazem rozbija\u0107 j\u0105 na dwie niesp\u00f3jne cz\u0119\u015bci. Te ostatnie wykazuj\u0105 pewne podobie\u0144stwo do kadr\u00f3w \ufb01lmowych. Jak\u0105 funkcj\u0119 ma owa granica i dlaczego si\u0119gn\u0105\u0142 Pan po technik\u0119 przywo\u0142uj\u0105c\u0105 na my\u015bl \ufb01lm?<\/p>\n\n\n\n

GP: Owo ci\u0119cie oddzielaj\u0105ce dwie cz\u0119\u015bci obrazu zosta\u0142o wprowadzone g\u0142\u00f3wnie po to, aby powi\u0119ksza\u0107 \u201euj\u0119cie\u201d tego, co widz\u0105 przedstawione postacie; w pewnym sensie mamy tu do czynienia z przeciwstawieniem dw\u00f3ch p\u00f3l wizualnych. Ci\u0119cie powoduje r\u00f3wnie\u017c, \u017ce widz mo\u017ce obserwowa\u0107 oba przedstawione \u015bwiaty naraz, a co wi\u0119cej… miejsce, gdzie \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 kartki nie przecina arbitralnie obrazu na dwie cz\u0119\u015bci. On sam jest ju\u017c przeci\u0119ty.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Guy Peellaert, Meudon (Fran\u00e7oise Sagan, Louis-Ferdinand C\u00e9line), 1999<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

TZ: Czy planuje Pan stworzenie kolejnego cyklu obraz\u00f3w, kt\u00f3re zosta\u0142yby opublikowane w formie ksi\u0105\u017ckowej? Co mog\u0142oby tym razem stanowi\u0107 temat przewodni przedstawie\u0144?<\/p>\n\n\n\n

GP: Wydaje mi si\u0119, \u017ce wraz z dotychczas stworzonymi ksi\u0105\u017ckami przeby\u0142em ju\u017c ca\u0142y wiek XX. Nie chc\u0119 si\u0119 powtarza\u0107 w oczywisty spos\u00f3b. Dlatego te\u017c powracam do komiksu: jest to najlepsze narz\u0119dzie odmalowywania \u015bwiata, w kt\u00f3rym udaje si\u0119 nam obecnie \u201eprze\u017cywa\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n

TZ: Stwierdzi\u0142 Pan kiedy\u015b, \u017ce arty\u015bci to bardzo nudni ludzie, poniewa\u017c zawsze m\u00f3wi\u0105 oni jedynie o swojej pracy. O czym powinno si\u0119 zatem rozmawia\u0107 z artyst\u0105 w trakcie wywiadu, je\u015bli nie o jego pracach?<\/p>\n\n\n\n

GP: O pi\u0119knie kobiet, o ma\u0142o\u015bci wielu ludzi i wielko\u015bci wielu innych. To w\u0142a\u015bnie m\u00f3wi\u0105c o takich rzeczach, mo\u017cna niejako odnale\u017a\u0107 lub odtworzy\u0107 swoje prace… nie wspominaj\u0105c przy tym o sobie samym.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Guy Peellaert, Cold Supper (Howard Hughes, Eva Peron), 1999<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

rozmawia Tomasz Za\u0142uski<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[65],"tags":[83],"class_list":["post-6913","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artykuly","tag-guy_peellaert"],"acf":[],"1_4_image":null,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6913","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6913"}],"version-history":[{"count":31,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6913\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7440,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6913\/revisions\/7440"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6913"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6913"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6913"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}