Gospodarka zassie ka\u017cd\u0105 ilo\u015b\u0107 w miar\u0119 wykszta\u0142conych in\u017cynier\u00f3w. Wobec takiej powietrznej tr\u0105by, takiego wiru natychmiastowych potrzeb szansa, \u017ce jaka\u015b uczelnia z rozp\u0119du nazywana poli \u2013 techniczn\u0105 zmie\u015bci w programie skromna ilo\u015b\u0107 dywagacji nie daj\u0105cych si\u0119 prze\u0142o\u017cy\u0107 na zestaw zada\u0144\/projekt\u00f3w do rozwi\u0105zania jest minimalna.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
B\u0119dziemy jecha\u0107 co najmniej do ko\u0144ca dekady na autopilocie zaprogramowanym w czasach Ernsta Kappa i lekko upgradeowanym przez Heideggera w Pytaniu o technik\u0119. <\/em>Czyli b\u0119dzie to tradycyjna jazda bez trzymanki, poniewa\u017c Kapp pisz\u0105c o filozofii techniki pod koniec XIX wieku (Grundlinien einer Philosophie der Technik. Z<\/em>ur Entstehungsgeschichte der Cultur aus neuen Gesichtspunkten, Braunschweig, 1877<\/em>) m\u00f3g\u0142 pisa\u0107, \u017ce narz\u0119dzie, przyrz\u0105d jest tylko udoskonaleniem i wzmocnieniem dzia\u0142ania naturalnych wzorc\u00f3w ludzkiego dzia\u0142ania. M\u00f3g\u0142 nadal pisa\u0107 tak, jak my\u015blano kilkaset lat wcze\u015bniej. Soczewka przed\u0142u\u017ca zasi\u0119g oka, d\u0142uto jest projekcj\u0105 dzia\u0142ania r\u0119ki, a automobil (ju\u017c nied\u0142ugo) b\u0119dzie przyspieszeniem sposobu poruszania si\u0119.\u00a0<\/p>\n\n\n\n Kiedy Heidegger zastanawia\u0142 si\u0119 nad technik\u0105 by\u0142o oczywiste, \u017ce wydosta\u0142a si\u0119 ona poza imitowanie wzor\u00f3w naturalnych. I czort wie co jest jej celem, poza oczywistym wspomaganiem przyspieszonej akumulacji zysku. To, co technika wytwarza jest dzie\u0142em technicznej pracy szeregu innych maszyn i w jej \u2013 do\u015b\u0107 dla nas nieprzeniknionym \u2013 wn\u0119trzu trzeba by szuka\u0107 wzoru, czy mo\u017ce ju\u017c celu \u2013 telos<\/em> takiego wytwarzania.\u00a0<\/p>\n\n\n\n Anegdotycznie, na poziomie zlikwidowanego gimnazjum i jeszcze istniej\u0105cej “klasy \u015bredniej” mo\u017cna to zobrazowa\u0107 prosz\u0105c o ustalenie proporcji mi\u0119dzy powierzchni\u0105 kadru filmowego zajmowan\u0105 przez Chaplina i maszyn\u0119 w scenie, kiedy komik zostaje wessany do wn\u0119trza ta\u015bmy produkcyjnej (Dzisiejsze czasy, 1936<\/em>). Wszyscy, nawet najbardziej liryczni poeci ten kadr kiedy\u015b widzieli, wi\u0119c zadanie wydaje si\u0119 \u0142atwe. Cia\u0142o musi si\u0119 dopasowa\u0107 do przestrzeni i ruchu o jakim decyduje \u201elogika” budowy maszyny. A jak kto\u015b s\u0142abo liczy, niech po prostu rozpozna, kto w tym transhumanistycznym duecie jest passiv,<\/em> a co activ<\/em>. Ci\u0105g\u0142e opowiadanie o znaczeniu ergonomii, rozbudowanej analizy potrzeb, designu skierowanego na u\u017cytkownika unosi si\u0119 na powierzchni warstwy kultury, \u017cyj\u0105c w kt\u00f3rej tylko przez pewien czas mo\u017cna odmawia\u0107 pos\u0142ugiwania si\u0119 technik\u0105, z kt\u00f3rej ju\u017c korzystaj\u0105 inni. Wykluczenie cyfrowe to jeszcze \u015bwie\u017cy przyk\u0142ad takiego samowytwarzaj\u0105cego si\u0119 spo\u0142ecznego przymusu dopasowania do funkcji i dzia\u0142ania wytwarzanego przez maszyny. By\u0107 mo\u017ce nie maszyna jest kluczowym no\u015bnikiem dla techniki, a ka\u017cdy system zapisu znak\u00f3w. Czy nie dlatego ci\u0105gle wracamy do opowiedzianego przez Sokratesa w Fajdrosie<\/em> dialogu mi\u0119dzy kr\u00f3lem Tamuzem i jednym z dawnych bog\u00f3w, Teutem?<\/p>\n\n\n\n \u201e(…) ko\u0142o Naukratis w Egipcie mieszka\u0142 jeden z dawnych bog\u00f3w tamtejszych, kt\u00f3remu i ptak jest po\u015bwi\u0119cony, nazywany Ibisem. (…)\u00a0 powiedzia\u0142 Teut do Tamuza: \u201eKr\u00f3lu, ta nauka uczyni Egipcjan m\u0105drzejszymi i sprawniejszymi w pami\u0119taniu; wynalazek ten jest lekarstwem na pami\u0119\u0107 i m\u0105dro\u015b\u0107\u201d. A ten mu na to: \u201eTeucie, mistrzu najdoskonalszy, jeden potrafi p\u0142odzi\u0107 to, co do sztuki nale\u017cy, a drugi potrafi oceni\u0107 na co si\u0119 to mo\u017ce przyda\u0107 i w czym zaszkodzi\u0107 tym, kt\u00f3rzy si\u0119 zechc\u0105 dan\u0105 sztuk\u0105 pos\u0142ugiwa\u0107. Tak te\u017c i teraz: Ty jeste\u015b ojcem liter; zatem przez dobre serce dla nich przypisa\u0142e\u015b im warto\u015b\u0107 wprost przeciwn\u0105 tej, kt\u00f3r\u0105 one posiadaj\u0105 naprawd\u0119. Ten wynalazek niepami\u0119\u0107 w duszach ludzkich posieje, bo cz\u0142owiek, kt\u00f3ry si\u0119 tego wyuczy, przestanie \u0107wiczy\u0107 pami\u0119\u0107, zaufa pismu i b\u0119dzie sobie przypomina\u0142 wszystko z zewn\u0105trz, ze znak\u00f3w obcych jego istocie, a nie z w\u0142asnego wn\u0119trza, z siebie samego. Wi\u0119c to nie jest lekarstwo na pami\u0119\u0107, tylko \u015brodek na przypominanie sobie. Uczniom swoim dasz tylko poz\u00f3r m\u0105dro\u015bci, a nie m\u0105dro\u015b\u0107 prawdziw\u0105. Posi\u0119d\u0105 bowiem wielkie oczytanie bez nauki i b\u0119dzie si\u0119 im zdawa\u0142o, \u017ce wiele umiej\u0105, a po wi\u0119kszej cz\u0119\u015bci nie b\u0119d\u0105 umieli nic i tylko obcowa\u0107 z nimi b\u0119dzie trudno; to b\u0119d\u0105 m\u0119drcy z pozoru, a nie ludzie m\u0105drzy naprawd\u0119.” (Fajdros<\/em>, 274 e, 275 a).<\/p>\n\n\n\n Technika genialnie komunikuje, zwi\u0119ksza zasi\u0119gi, u\u0142atwia odbi\u00f3r i nadawanie. Robi to tak rewelacyjnie, \u017ce zapominamy j\u0119zyka w g\u0119bie. Dobry fachowiec, profesjonalista prawdziwy, wiadomo, ma\u0142om\u00f3wny w robocie jest, skupiony na d\u0142ubaniu przy “znakach obcych”, poch\u0142oni\u0119ty czym\u015b niezrozumia\u0142ym. Kryptograficzno\u015b\u0107 techniki dawno ju\u017c przekroczy\u0142a naiwne zagadki Sfinksa. Ze Sfinksem \u0142\u0105czy technik\u0119 nadal to, \u017ce je\u015bli nie odpowiemy na stawiane przed nami przez maszyn\u0119 wyzwanie nie ujdziemy z \u017cyciem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Gospodarka zassie ka\u017cd\u0105 ilo\u015b\u0107 w miar\u0119 wykszta\u0142conych in\u017cynier\u00f3w. Wobec takiej powietrznej tr\u0105by, takiego wiru natychmiastowych potrzeb szansa, \u017ce jaka\u015b uczelnia z rozp\u0119du nazywana poli \u2013 techniczn\u0105 zmie\u015bci w programie skromna ilo\u015b\u0107 dywagacji nie daj\u0105cych si\u0119 prze\u0142o\u017cy\u0107 na zestaw zada\u0144\/projekt\u00f3w do rozwi\u0105zania jest minimalna.\u00a0 B\u0119dziemy jecha\u0107 co najmniej do ko\u0144ca dekady na autopilocie zaprogramowanym w czasach […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":16983,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14],"tags":[],"class_list":["post-16982","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-idem"],"acf":[],"1_4_image":"https:\/\/atlassztuki.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/02\/toth.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16982","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16982"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16982\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17000,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16982\/revisions\/17000"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/16983"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16982"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16982"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16982"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}