{"id":11466,"date":"2016-01-10T15:35:00","date_gmt":"2016-01-10T15:35:00","guid":{"rendered":"https:\/\/atlassztuki.pl\/?p=11466"},"modified":"2022-06-13T20:11:00","modified_gmt":"2022-06-13T20:11:00","slug":"karolina-wiktor-sztuka-po-wielkim-wybuchu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/karolina-wiktor-sztuka-po-wielkim-wybuchu\/","title":{"rendered":"Karolina Wiktor. Sztuka po wielkim wybuchu"},"content":{"rendered":"\n

\u201eSztuka nie wy\u0142ania si\u0119 z pozytywno\u015bci \u015bwiata, raczej z jego rozdarcia\u201d \u2013 napisa\u0142 Andrzej Turowski. To prawda, ale w przypadku Karoliny Wiktor mamy do czynienia z czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c z rozdarciem. Jej tw\u00f3rczo\u015b\u0107 wy\u0142ania si\u0119 wprost z rozpadu \u015bwiata, z do\u015bwiadczenia egzystencjalnego braku. Pojawia si\u0119 wkr\u00f3tce po \u201ewielkim wybuchu\u201d jako kie\u0142kuj\u0105ca na rumowisku ro\u015blina, staj\u0105c si\u0119 dowodem egzystencjalnej rudymentarno\u015bci sztuki dla naszego bycia w \u015bwiecie.<\/p>\n\n\n\n

Przed \u201ewielkim wybuchem\u201d Karolina zajmowa\u0142a si\u0119 przede wszystkim sztuk\u0105 performance. W latach 2001-2010 razem z Aleksandr\u0105 Kubiak tworzy\u0142a duet S\u0119dzia G\u0142\u00f3wny, kt\u00f3ry wykona\u0142 kilkadziesi\u0105t wyrazistych akcji w r\u00f3\u017cnych przestrzeniach, umiej\u0119tnie \u0142\u0105cz\u0105c w\u0105tki osobiste z nastawieniem krytycznym. Duet komentowa\u0142 spo\u0142ecze\u0144stwo konsumpcyjne, obna\u017ca\u0142 jego hipokryzj\u0119, tropi\u0142 szowinizm i patriarchalizm, bada\u0142 pogranicze wolno\u015bci i bezpiecze\u0144stwa, testuj\u0105c przy tym granice wytrzyma\u0142o\u015bci w\u0142asnej, widz\u00f3w i instytucji. Wa\u017cnym aspektem dzia\u0142a\u0144 S\u0119dziego by\u0142a komunikacja. Z jednej strony z odbiorc\u0105, poprzez prowokacj\u0119, w\u0142\u0105czanie go w przebieg wydarzenia i oddawanie mu kontroli nad sytuacj\u0105. Z drugiej strony z partnerem, poprzez wsp\u00f3ln\u0105 refleksj\u0119 nad wzajemn\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 relacj\u0105, szukaj\u0105c prawdy w sprawdzaniu granic empatii i indywidualno\u015bci. Mo\u017cemy chyba w tym przypadku m\u00f3wi\u0107 o dialektycznym bycie, kt\u00f3ry przemawia\u0142 jednym g\u0142osem, czerpi\u0105c si\u0142\u0119 z wewn\u0119trznego napi\u0119cia. To napi\u0119cie zosta\u0142o bez uprzedzenia, nagle rozerwane przez \u201ewielki wybuch\u201d \u015bwiata Karoliny. Aleksandra zmuszona zosta\u0142a do p\u00f3j\u015bcia w\u0142asn\u0105 indywidualn\u0105 drog\u0105. Do dzisiaj testuje r\u00f3\u017cne media i formy wyrazu, jakby nie mog\u0142a jeszcze do ko\u0144ca odnale\u017a\u0107 si\u0119 po \u201ewybuchu\u201d. Karolina natomiast zmuszona zosta\u0142a do udania si\u0119 w d\u0142ug\u0105 drog\u0119 odzyskiwania siebie i \u015bwiata. <\/p>\n\n\n\n

Jak m\u00f3g\u0142by powiedzie\u0107 Ernst Cassirer, Karolina nagle i wbrew swojej woli zosta\u0142a wrzucona za zas\u0142on\u0119 utkan\u0105 z symboli, w ciemny \u015bwiat sam w sobie, znajduj\u0105cy si\u0119 poza j\u0119zykiem, mitem, religi\u0105 i sztuk\u0105. Znalaz\u0142a si\u0119 w \u201eczarnej dupie\u201d, jak p\u00f3\u017aniej sama okre\u015bli\u0142a ten stan, w \u015bwiecie braku, obco\u015bci, deficytu i niemo\u017cno\u015bci. Krok po kroku musia\u0142a raz jeszcze przeby\u0107 onto- i filogenetyczn\u0105 drog\u0119 rozwoju j\u0119zyka, ponownie \u201ezliterowa\u0107\u201d rzeczywisto\u015b\u0107, powi\u0105za\u0107 d\u017awi\u0119k z przedmiotem, odtworzy\u0107 znak i znale\u017a\u0107 jego odniesienie. Ludwig Wittgenstein w okopach I wojny \u015bwiatowej napisa\u0142, \u017ce granice naszego j\u0119zyka s\u0105 granicami naszego \u015bwiata. Tu\u017c przed kolejn\u0105 wojn\u0105 Benjamin Lee Whorf, uog\u00f3lniaj\u0105c konkluzj\u0119 ze swoich bada\u0144 nad j\u0119zykami Indian Hopi, doszed\u0142 do wniosku, \u017ce j\u0119zyk, jakiego u\u017cywamy, ma decyduj\u0105ce znaczenie dla naszego postrzegania rzeczywisto\u015bci i w pewnym sensie po prostu stawia nas <\/p>\n\n\n\n

w okre\u015blonej architekturze \u015bwiata. Z tej perspektywy \u201ewielki wybuch\u201d, jakiego do\u015bwiadczy\u0142a Karolina, by\u0142 niemal dos\u0142ownie destrukcj\u0105 \u015bwiata. <\/p>\n\n\n\n

Karolina obudzi\u0142a si\u0119 w szpitalu w stanie ci\u0119\u017ckiej afazji po dw\u00f3ch udarach wywo\u0142anych t\u0119tniakiem m\u00f3zgu. Jak sama m\u00f3wi, to przebudzenie by\u0142o jak ponowne narodziny. Afazja jest dysfunkcj\u0105 intelektu, polegaj\u0105c\u0105 na dezintegracji procesu przetwarzania informacji, a wi\u0119c zdolno\u015bci dekodowania i kodowania r\u00f3\u017cnorodnych symboli j\u0119zykowych i pozaj\u0119zykowych. Jest spowodowana urazem lewej p\u00f3\u0142kuli m\u00f3zgu, cz\u0119sto \u0142\u0105czy si\u0119 z niedow\u0142adem twarzy i parali\u017cem prawej strony cia\u0142a. Wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 wiele jej rodzaj\u00f3w, ale wsp\u00f3lnym objawem jest zawsze upo\u015bledzenie w rozumieniu i wyra\u017caniu tre\u015bci. Karolina nie mog\u0142a m\u00f3wi\u0107, pisa\u0107, liczy\u0107, czyta\u0107 i rozumie\u0107 tego, co m\u00f3wi\u0105 inni. Rozbita emocjonalnie i ogarni\u0119ta l\u0119kiem, p\u0142ywaj\u0105c na antydepresantach, uda\u0142a si\u0119 w podr\u00f3\u017c ultramarynow\u0105 wo\u0142g\u0105 po \u015bwiecie \u201eciszy komunikacyjnej\u201d. By\u0142a to d\u0142uga, trudna droga powrotu do spo\u0142ecze\u0144stwa, odbudowywania \u015bwiata i ponownego zadomowienia si\u0119 w nim.<\/p>\n\n\n\n

W trakcie tej podr\u00f3\u017cy Karolina do\u015bwiadczy\u0142a pierwotnej jedno\u015bci obrazu i s\u0142owa, kt\u00f3ra dla nas \u2013 zwyk\u0142ych \u015bmiertelnik\u00f3w \u2013 ginie w pomrokach Z\u0142otego Wieku ludzko\u015bci. Zobaczy\u0142a sens znaku jako kszta\u0142t, czas jako ilo\u015b\u0107 znak\u00f3w w przestrzeni, a przestrze\u0144 jako ruch r\u0119ki kre\u015bl\u0105cej kszta\u0142t. Od pierwszych szlaczk\u00f3w pisanych kijem na wodzie przez krzywe litery po proste zdania zacz\u0119\u0142a rekonstruowa\u0107 sw\u00f3j \u015bwiat. \u201eNa pocz\u0105tku by\u0142o s\u0142owo (\u2026)\u201d \u2013 czytamy w prologu Ewangelii \u015bw. Jana. Ten zreinterpretowany w tradycji neokantowskiej werset dobrze wyra\u017ca \u00f3wczesne do\u015bwiadczenie Karoliny. Odnajdywanie odniesie\u0144 przedmiotowych dla symboli, tworzenie zda\u0144 i sam akt pisania by\u0142y dla niej czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c nauk\u0105, kt\u00f3ra przywr\u00f3ci\u0107 ma spo\u0142eczne kompetencje. By\u0142y powt\u00f3rzeniem boskiego aktu tw\u00f3rczego, rekonstrukcj\u0105 architektury \u015bwiata: przedmiot\u00f3w i ich w\u0142asno\u015bci, czasu i przestrzeni.<\/p>\n\n\n\n

W tym procesie odzyskiwania \u015bwiata sztuka pojawi\u0142a si\u0119 nadzwyczaj wcze\u015bnie.  Do pisania po wodzie wystarczy przecie\u017c kr\u00f3tki kij. Tak naprawd\u0119 nigdy nie znikn\u0119\u0142a, czeka\u0142a tylko przysypana gruzem na odpowiedni moment, aby wydosta\u0107 si\u0119 na \u015bwiat\u0142o dzienne. Od razu ujawni\u0142a swoj\u0105 pierwotn\u0105 funkcj\u0119 jako forma poznania, samorozwoju, zadomowienia w \u015bwiecie, szukania porozumienia, ustanawiania blisko\u015bci. Otworzy\u0142a przestrze\u0144 o\u017cywczego tw\u00f3rczego dystansu i pozwoli\u0142a przekroczy\u0107 graniczno\u015b\u0107 stanu afazji, obramowuj\u0105c go intelektualnie i estetycznie. Zarazem odsun\u0119\u0142a l\u0119k, przywr\u00f3ci\u0142a zainteresowanie \u015bwiatem i da\u0142a narz\u0119dzia rozumienia, staj\u0105c si\u0119 naturaln\u0105 drog\u0105 pokonywania w\u0142asnych brak\u00f3w i niemo\u017cno\u015bci. To dzi\u0119ki niej Karolina tak szybko dowiedzia\u0142a si\u0119, \u017ce p\u0142ywanie po morzach Afazji jest tylko \u201elini\u0105 podzia\u0142u\u201d, a pod p\u0142yt\u0105 chodnikow\u0105 znajduje si\u0119 labirynt mo\u017cliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Do\u015bwiadczenie afazji w naturalny spos\u00f3b doprowadzi\u0142o Karolin\u0119 do poezji wizualnej. Jej wcze\u015bniejsze zainteresowanie wizualn\u0105 stron\u0105 rzeczywisto\u015bci, potencja\u0142em krytycznym sztuk wizualnych i ich mo\u017cliwo\u015bciami w procesie komunikacji po\u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 po udarze z osobistym deficytem komunikacyjnym i potrzeb\u0105 rekonstrukcji kod\u00f3w j\u0119zykowych. Uwaga Karoliny skierowa\u0142a si\u0119 w stron\u0119 litery, s\u0142owa, zdania, postrzeganych jednak nie jako statyczne abstrakcyjne no\u015bniki tre\u015bci, ale jako performuj\u0105ce rzeczywisto\u015b\u0107 znaki, kt\u00f3re w punkcie wyj\u015bcia posiadaj\u0105 przede wszystkim w\u0142asno\u015bci fizyczne, wizualne. Konieczno\u015b\u0107 ponownego odnajdywania zwi\u0105zk\u00f3w mi\u0119dzy wizualnym aspektem znaku a jego tre\u015bci\u0105, a tak\u017ce tw\u00f3rcze poszukiwania ich wsp\u00f3lnego komunikacyjnego potencja\u0142u zaowocowa\u0142y oryginaln\u0105 tw\u00f3rczo\u015bci\u0105. <\/p>\n\n\n\n

Zacz\u0119\u0142a od pisania bloga, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 podstaw\u0105 dla wydanego cztery lata p\u00f3\u017aniej przez Zach\u0119t\u0119 i korporacj\u0119 Ha!art poematu wizualnego Wo\u0142g\u0105 przez Afazj\u0119. Karolina przyj\u0119\u0142a rol\u0119 korespondenta z krainy Afazji i zacz\u0119\u0142a relacjonowa\u0107 swoje do\u015bwiadczenia. W postach datowanych od 2010 roku, cz\u0119sto lakonicznych, przywodz\u0105cych na my\u015bl surrealistyczne eksperymenty z automatycznym zapisem, czasem przypominaj\u0105cych poezj\u0119 haiku, nadu\u017cywaj\u0105c konsekwentnie niekt\u00f3rych znak\u00f3w niczym hieroglif\u00f3w emocji, przejmuj\u0105co oddawa\u0142a klimat i architektur\u0119 swojego \u015bwiata. Wyra\u017ca\u0142a emocje, prze\u0142amywa\u0142a wstyd, dzieli\u0142a si\u0119 przemy\u015bleniami, odkrywa\u0142a swoje niemo\u017cno\u015bci i relacjonowa\u0142a stopniowe ich przekraczanie. Unika\u0142a przy tym od pocz\u0105tku autystycznego hermetyzmu. My\u015bla\u0142a o odbiorcy, eksperymentowa\u0142a z form\u0105 przekazu i dba\u0142a o komunikatywno\u015b\u0107. Czasem wr\u0119cz nadawa\u0142a swoim wpisom charakter opowie\u015bci trzymaj\u0105cych narracyjny dystans, nierzadko dowcipny, ironiczny i krytyczny. <\/p>\n\n\n\n

Na blogu publikowa\u0142a te\u017c napotkane podczas spacer\u00f3w absurdy realu, a przede wszystkim \u015blady braci w my\u015bleniu, kt\u00f3rzy pozostawili w nim okruchy swoich podr\u00f3\u017cy po innych \u015bwiatach: murale, rysunki, napisy, obiekty i prywatne przedmioty. Nie mam tu na my\u015bli innych Afazjan, ale \u015blady subiektywizmu pozostawione w przestrzeni publicznej przez zupe\u0142nie nieznanych ludzi, \u015blady ich zdystansowania i niezgody na zastany kszta\u0142t rzeczywisto\u015bci. Karolina nigdy nie przesta\u0142a by\u0107 uwa\u017cnym krytycznym obserwatorem spo\u0142ecze\u0144stwa. Jej opowie\u015b\u0107 o krainie Afazji jest w du\u017cej mierze opowie\u015bci\u0105 o naszej rzeczywisto\u015bci, o prze\u015blepianej przez nas na co dzie\u0144 surrealno\u015bci naszego codziennego \u015bwiata. W tym podw\u00f3jnym dnie tkwi ogromna warto\u015b\u0107 tej poezji, ale na nim te\u017c przecie\u017c polega dobra robota korespondenta z odleg\u0142ych krain. Uczy\u0107 si\u0119 o sobie poprzez konfrontacj\u0119 z tym, co inne, niezrozumia\u0142e, obce i odleg\u0142e. <\/p>\n\n\n\n

Do\u015bwiadczenie afazji spowodowa\u0142o u Karoliny przesuni\u0119cie w rozumieniu roli sztuki krytycznej, czy wr\u0119cz w og\u00f3le sztuki. S\u0119dzia G\u0142\u00f3wny wprowadza\u0142 napi\u0119cie i dyskomfort, prowokowa\u0142, zmusza\u0142 do konfrontacji, wybija\u0142 si\u0142\u0105 ze schemat\u00f3w my\u015blenia. Dzisiaj Karolina m\u00f3wi o postawie empatii, wsp\u00f3\u0142odczuwania i odpowiedzialno\u015bci. K\u0142adzie nacisk na harmoni\u0119, zmniejszanie dystansu, rozw\u00f3j spo\u0142eczny, edukacj\u0119 i tworzenie nowych dr\u00f3g komunikacji. Po czterech latach pracy nad napraw\u0105 swojego \u015bwiata przyszed\u0142 dla niej czas sprawdzianu jej wyobra\u017ce\u0144 na temat spo\u0142ecznej roli artysty. \u201eUsto zadziwienia wypluwa przez s\u0142omk\u0119 kolejne ‘O’,,,, brn\u0119 w swojej nieprzyzwoito\u015bci zdrowia\u201d \u2013 napisa\u0142a na blogu w swoim ostatnim wpisie jako korespondenta z Afazji. To by\u0142 dla Karoliny symboliczny moment prze\u0142omu, po kt\u00f3rym rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 jej intensywna aktywno\u015b\u0107 w \u015bwiecie realu. <\/p>\n\n\n\n

Karolina podj\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 zaanga\u017cowan\u0105 w problemy os\u00f3b chorych neurologicznie. Postawi\u0142a sobie cel z perspektywy swoich do\u015bwiadcze\u0144 zupe\u0142nie naturalny: pom\u00f3c im przybli\u017cy\u0107 si\u0119 do realnego \u015bwiata. W kategoriach odpowiedzialno\u015bci za innych zacz\u0119\u0142a my\u015ble\u0107 ju\u017c du\u017co wcze\u015bniej, jeszcze w szpitalu, gdzie jako chora do\u015bwiadczy\u0142a na w\u0142asnej sk\u00f3rze braku empatii i podstawowej wyobra\u017ani emocjonalnej ze strony przedstawicieli systemu opieki zdrowotnej. Wtedy narodzi\u0142 si\u0119 pomys\u0142 \u201ePaszportu Afazjanina\u201d, kt\u00f3ry nada\u0142by choremu symboliczne upodmiotowuj\u0105ce obywatelstwo w \u015bwiecie realu, a w praktyce pozwoli\u0142by na bezpieczniejszy spacer bez ci\u0105g\u0142ej irytuj\u0105cej obec-no\u015bci opiekun\u00f3w. Tak\u017ce g\u0142\u00f3wn\u0105 motywacj\u0105 do prowadzenia bloga, a p\u00f3\u017aniej do wydania ksi\u0105\u017cki by\u0142a ch\u0119\u0107 podzielenia si\u0119 swoim do\u015bwiadczeniem z lud\u017ami bezpo\u015brednio zainteresowanymi afazj\u0105, zwr\u00f3cenia ich uwagi na kluczowe znaczenie rozumienia pierwszoosobowej perspektywy chorego. <\/p>\n\n\n\n

Dzisiaj Karolina skupia si\u0119 przede wszystkim na interdyscyplinarnym projekcie Kultura i Neuronauka, kt\u00f3rego celem jest upowszechnianie wiedzy na temat chor\u00f3b neurologicznych. W 2014 roku w warszawskiej Zach\u0119cie w ramach projektu odby\u0142a si\u0119 konferencja dotycz\u0105ca afazji. Obecnie trwaj\u0105 przygotowania do kolejnej konferencji, tym razem po\u015bwi\u0119conej stwardnieniu rozsianemu i skupionej wok\u00f3\u0142 czeskiej artystki Ivety Pila\u0159ovej. W przysz\u0142o\u015bci Karolina chce zaj\u0105\u0107 si\u0119 depresj\u0105 i chorob\u0105 Alzheimera. Celem tych konferencji jest stworzenie platformy dla ludzi w r\u00f3\u017cny spos\u00f3b zwi\u0105zanych z chorobami neurologicznymi (neurolog\u00f3w, lingwist\u00f3w, kognitywist\u00f3w, informatyk\u00f3w, artyst\u00f3w, pedagog\u00f3w, a tak\u017ce chorych i ich rodzin). Chodzi o doprowadzenie do wymiany do\u015bwiadcze\u0144 i sprowokowanie pr\u00f3b wypracowania wsp\u00f3lnej perspektywy, wsp\u00f3lnego j\u0119zyka. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Karolina Wiktor, wiersz wizualny “Ko\u0144cz\u0105c zacz\u0119\u0142am” z 30 maja 2013 r.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

R\u00f3wnolegle z dzia\u0142alno\u015bci\u0105 edukacyjn\u0105 Karolina kontynuuje swoje artystyczne zainteresowanie semantycznym potencja\u0142em \u201ewizualno\u015bci\u201d j\u0119zyka. Po zako\u0144czeniu korespondencji z Afazji zacz\u0119\u0142a prowadzi\u0107 bloga po\u015bwi\u0119conego poezji wizualnej, na kt\u00f3rym pod nazw\u0105 \u201eliterowanie obrazu\u201d publikuje swoje wiersze. Jej tw\u00f3rczo\u015b\u0107 jest nadal bardzo blisko zwi\u0105zana z codziennym do\u015bwiadczeniem. Chyba ju\u017c na sta\u0142e pozostanie dla niej jednym z najwa\u017cniejszych sposob\u00f3w orientowania si\u0119 w czasoprzestrzeni, rozpoznawania relacji i planowania przysz\u0142o\u015bci. Jak sama przyznaje, dzia\u0142ania organizowane przez ni\u0105 w ramach Kultury i Neuronauki zaczynaj\u0105 si\u0119 bardzo cz\u0119sto w\u0142a\u015bnie od szkic\u00f3w w formie poezji wizualnej. Po zako\u0144czeniu pracy nad eksperymentalnym wywiadem wizualnym, jaki wsp\u00f3lnie zrealizowali\u015bmy w 2015 roku dla magazynu \u201eSzum\u201d, Karolina zadzwoni\u0142a do mnie i powiedzia\u0142a: \u201ejestem kartografem!\u201d. Rzeczywi\u015bcie, je\u015bli na moment oderwiemy si\u0119 od znaczenia konkretnych s\u0142\u00f3w i spojrzymy na realizacje Karoliny z pewnego dystansu, to zobaczymy w nich plan w architektonicznym rzucie. T\u0119 wiedz\u0119 o sobie artystka wykorzysta\u0142a nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej, ju\u017c \u015bwiadomie, w pracy zrealizowanej z okazji 50-lecia BWA w Zielonej G\u00f3rze. Na styku \u015bcian galerii nanios\u0142a map\u0119, kt\u00f3ra zach\u0119ca\u0142a do oswajania bezosobowej architektury za pomoc\u0105 wspomnie\u0144, skojarze\u0144 i osobistych relacji. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Karolina Wiktor, “To czas niepos\u0142usze\u0144stwa”, 2015<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Inspiracj\u0119 dla swojej tw\u00f3rczo\u015bci Karolina znalaz\u0142a w tradycji polskiej i rosyjskiej awangardy z lat 20. 30. XX wieku wyrastaj\u0105cej z wczesnych studi\u00f3w nad abstrakcj\u0105 geometryczn\u0105 (Rodczenko, Berlewi, Lissitzky, Malewicz, Wat, Peiper, Czy\u017cewski, Strzemi\u0144ski). Co znamienne, w du\u017cej mierze pomin\u0119\u0142a tw\u00f3rczo\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142czesnych artyst\u00f3w wizualnych. Oczywi\u015bcie poza grup\u0105 Two\u017cywo, kt\u00f3rej tw\u00f3rczo\u015b\u0107 jest dla niej genialna, kultowa i pozostaje wzorem niedo\u015bcignionym. Przedwojenna awangarda da\u0142a Karolinie co\u015b, co nie\u0142atwo by\u0142o jej znale\u017a\u0107 we wsp\u00f3\u0142czesnej sztuce rozczarowanej o\u015bwieceniem: wiar\u0119 w nauk\u0119 i mo\u017cliwo\u015bci cz\u0142owieka, kult samodoskonalenia oraz figur\u0119 artysty-projektanta oddanego s\u0142u\u017cbie spo\u0142ecze\u0144stwu. Inspiracj\u0119 znalaz\u0142a te\u017c w konstruktywistycznych eksperymentach formalnych, kt\u00f3re chaosowi nieregularnych kszta\u0142t\u00f3w przypominaj\u0105cych wy\u0142adowania chorego m\u00f3zgu przeciwstawiaj\u0105 elegancj\u0119 i \u0142ad geometrycznych linii, panowanie rozumu i spok\u00f3j przestrzeni. Awangardowe inspiracje z pocz\u0105tku minionego wieku Karolina po\u0142\u0105czy\u0142a z warto\u015bciowymi cechami ponowoczesno\u015bci: subiektywizmem, podkre\u015bleniem znaczenia jednostkowego \u017cycia, empati\u0105 i odpowiedzialno\u015bci\u0105. To po\u0142\u0105czenie pozwala jej w interesuj\u0105cy spos\u00f3b przekroczy\u0107 ograniczenia postmodernizmu i antycypowa\u0107 ducha przysz\u0142ych dekad XXI wieku.<\/p>\n\n\n\n

Bibliografia:<\/p>\n\n\n\n

\u2022 www.afazja.blogspot.com<\/a><\/p>\n\n\n\n

\u2022 www.poezjawizualna.blogspot.com<\/a><\/p>\n\n\n\n

\u2022 www.ha.art.pl\/prezentacje\/poezja\/4094-wolga-przez-afazje-fragmenty<\/a><\/p>\n\n\n\n

\u2022 www.magazynszum.pl\/rozmowy\/literowanie-luk-codziennosci-rozmowa-z-karolina-wiktor<\/a><\/p>\n\n\n\n

*dr \u0141ukasz Musielak, krytyk sztuki, filozof. Doktoryzowa\u0142 si\u0119 na podstawie pracy po\u015bwi\u0119conej Zygmuntowi Baumanowi. Wsp\u00f3\u0142pracuje z magazynami sztuki \u201eSzum\u201d i \u201eObieg\u201d. Autor wywiadu wizualnego z Karolin\u0105 Wiktor. Prekariusz.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u0141ukasz Musielak<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[65],"tags":[119],"class_list":["post-11466","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artykuly","tag-rozdarcie"],"acf":[],"1_4_image":null,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11466","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11466"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11466\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11482,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11466\/revisions\/11482"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11466"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11466"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11466"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}