{"id":11437,"date":"2016-01-11T15:14:00","date_gmt":"2016-01-11T15:14:00","guid":{"rendered":"https:\/\/atlassztuki.pl\/?p=11437"},"modified":"2022-06-13T15:35:32","modified_gmt":"2022-06-13T15:35:32","slug":"swiat-ma-szczeliny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/swiat-ma-szczeliny\/","title":{"rendered":"\u015awiat ma szczeliny"},"content":{"rendered":"\n

Marek Szcz\u0119sny to artysta, kt\u00f3ry od zawsze chodzi\u0142 swoimi \u015bcie\u017ckami. Nigdy nie uko\u0144czy\u0142 studi\u00f3w artystycznych w regularnym trybie, ucz\u0119szcza\u0142 jedynie na te zaj\u0119cia w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szko\u0142y Sztuk Plastycznych w Gda\u0144sku, kt\u00f3re uwa\u017ca\u0142 za po\u017cyteczne. Przez ca\u0142y czas nieprzerwanie malowa\u0142, rysowa\u0142 i projektowa\u0142. Na podstawie zebranych prac i za wstawiennictwem wybitnego malarza Tadeusza Brzozowskiego komisja przy Ministerstwie Kultury orzek\u0142a, \u017ce Markowi Szcz\u0119snemu mo\u017cna przyzna\u0107 status pe\u0142noprawnego artysty i wr\u0119czono mu legitymacj\u0119 cz\u0142onka Zwi\u0105zku Polskich Artyst\u00f3w Plastyk\u00f3w. Opu\u015bci\u0142 Wybrze\u017ce, bo jak wspomina, nie m\u00f3g\u0142 znie\u015b\u0107 presji tamtejszego \u015brodowiska i stylu \u017cycia. Przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Zakopanego. Przez cztery lata wspina\u0142 si\u0119 w Tatrach i dzia\u0142a\u0142 aktywnie w G\u00f3rskim Ochotniczym Pogotowiu Ratunkowym, a jednocze\u015bnie bardzo du\u017co rysowa\u0142. Pewnego dnia u\u015bwiadomi\u0142 sobie znaczenie s\u0142\u00f3w Fryderyka Nietzschego, \u017ce \u201eg\u00f3ry s\u0105 poza dobrem i z\u0142em\u201d i zrezygnowa\u0142 ze wspinaczki. Uda\u0142o mu si\u0119 (nie bez problem\u00f3w, co nikogo w\u00f3wczas nie dziwi\u0142o) dosta\u0107 paszport i wyjecha\u0142 do Pary\u017ca, gdzie z czasem osiad\u0142 na sta\u0142e. We Francji przez jaki\u015b czas obraca\u0142 si\u0119 w kr\u0119gach polskich intelektualist\u00f3w, opracowuj\u0105c graficznie wydawnictwa emigracyjne. Nie by\u0142a to jednak ta droga, kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142 pod\u0105\u017ca\u0107. W tym \u015brodowisku brakowa\u0142o mu te\u017c  kontaktu ze sztuk\u0105 najwy\u017cszej pr\u00f3by. Nadesz\u0142a pora, by zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 ku w\u0142asnej tw\u00f3rczo\u015bci i skupi\u0107 si\u0119 w\u0142a\u015bnie na niej. Jednocze\u015bnie nie zaniecha\u0142 podr\u00f3\u017cy artystycznych po Francji, Europie, Ameryce. Niespo\u017cyta energia gna go nadal gdzie\u015b przed siebie, ku nieznanemu, kt\u00f3re kryje si\u0119 w \u015bwiecie zewn\u0119trznym, a nie w mniejszym stopniu tak\u017ce w nim samym.<\/p>\n\n\n\n

Marek Szcz\u0119sny rysuje i maluje obrazy, na papierze i na p\u0142\u00f3tnie. Umieszcza te\u017c na nich inne materie \u2013 drewno, blach\u0119. Czyni\u0105c tak, prze\u0142amuje jednorodno\u015b\u0107 podstawowego materia\u0142u malarskiego. Sk\u0142ada \u015bwiat z fragment\u00f3w, poszukuje syntezy, stara si\u0119 uchwyci\u0107 sens w u\u0142omnej ca\u0142o\u015bci. Istnieje te\u017c mo\u017cliwo\u015b\u0107 spojrzenia na to z drugiej strony \u2013 przyj\u0119cia, \u017ce artysta poddaje rozcz\u0142onkowaniu materi\u0119 jednorodn\u0105. Rozdziera papier, potem skleja go na nowo, \u0142\u0105czy niezupe\u0142nie pasuj\u0105ce do siebie p\u0142aszczyzny, zreszt\u0105 nie chcia\u0142by, aby do siebie szczelnie, dok\u0142adnie przylega\u0142y. Niszczy to, co zastane i odtwarza na nowo porz\u0105dek, kt\u00f3ry zagubi\u0142 si\u0119 \u201ew tym ca\u0142ym zgie\u0142ku\u201d. Jest tw\u00f3rc\u0105 odrzucaj\u0105cym konstytucj\u0119 tego \u015bwiata, ale w\u0142a\u015bnie po to, aby kreowa\u0107 go na nowo, przy czym wcale nie ukrywa wyst\u0119puj\u0105cych w nim sprzeczno\u015bci i niedoskona\u0142o\u015bci. Nie udaje, \u017ce mo\u017cliwe jest stworzenie obrazu idealnego. Samego siebie wystawia na pr\u00f3b\u0119, bo mierz\u0105c si\u0119 z p\u0142aszczyzn\u0105 p\u0142\u00f3tna czy papieru, dzia\u0142a intuicyjnie, pod\u0105\u017caj\u0105c za impulsem, kt\u00f3remu nie potrafi si\u0119 oprze\u0107. Impuls ten nie pojawia si\u0119 bez przyczyny \u2013 stoj\u0105 za tym g\u0142\u0119bokie przemy\u015blenia, prze\u017cycia i nagromadzone do\u015bwiadczenia, kt\u00f3re musz\u0105 znale\u017a\u0107 swoje uj\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n

Artysta odczuwa potrzeb\u0119 zniszczenia formy, ale czyni to po to, by potem przyst\u0105pi\u0107 do wznoszenia na nowo nieistniej\u0105cej ju\u017c budowli. Dekonstrukcja, ale na rzecz konstrukcji, przewarto\u015bciowanie, kt\u00f3re jest oczyszczaj\u0105ce i przywraca nam nasze cz\u0142owiecze\u0144stwo. Nie jest to dzia\u0142anie spekulatywne. To instynkt \u017cycia, walka o przetrwanie w sensie ludzkim. Tak jak w ka\u017cdym zmaganiu pojawiaj\u0105 si\u0119 tu momenty zw\u0105tpienia w celowo\u015b\u0107 podejmowanych wyzwa\u0144, nieudane pr\u00f3by wyj\u015bcia z impasu. Marek Szcz\u0119sny nie broni si\u0119 przed niepowodzeniem. Nie przeszkadza mu to, \u017ce powstaj\u0105 dwa czy trzy nieudane obrazy. Artysta wie, \u017ce to tak\u017ce czemu\u015b s\u0142u\u017cy. Je\u017celi co\u015b \u201enie wyjdzie\u201d, to te\u017c dobrze. \u201eTrzeba upa\u015b\u0107, \u017ceby si\u0119 potem podnie\u015b\u0107 i stworzy\u0107 co\u015b, co ma si\u0142\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Artysta odwa\u017cnie zmaga si\u0119 z materia\u0142em, maluje zdecydowanym, mocnym gestem. Z obraz\u00f3w, kt\u00f3re cz\u0119stokro\u0107 nie zawieraj\u0105 rozpoznawalnych element\u00f3w figuratywnych, emanuje dramaturgia, bior\u0105ca si\u0119 ze zderzenia p\u0142aszczyzn, plam, linii, faktur, materia\u0142\u00f3w. Nie cofa si\u0119 przy tym przed destrukcj\u0105 materii, kt\u00f3ra jest jednocze\u015bnie destrukcj\u0105 okre\u015blonych idei. Prowadzi to do powstania napi\u0119\u0107, immanentnej cechy sztuki, kt\u00f3ra nie chce, aby widz pozosta\u0142 oboj\u0119tny wobec obrazu. Jednocze\u015bnie ujmuj\u0105ca jest skromno\u015b\u0107 i prostota tego malarstwa, intensyfikuj\u0105ca si\u0142\u0119 jego oddzia\u0142ywania. Niedopowiedzenie otwiera nas na wielo\u015b\u0107 interpretacji. Tajemnica jest w\u0142a\u015bciwo\u015bci\u0105 sztuki, kt\u00f3ra umo\u017cliwia widzowi wyzwolenie w\u0142asnej wyobra\u017ani i w ten spos\u00f3b wsp\u00f3\u0142tworzenie dzie\u0142a, przed kt\u00f3rym staje. Oszcz\u0119dna paleta barw pozwala na uzyskanie klarowno\u015bci obrazu \u2013 zwykle jest to szaro\u015b\u0107 czy biel papieru lub p\u0142\u00f3tna, bia\u0142a i czarna farba… czasem pojawia si\u0119 kolor niebieski, czasem czerwony, czasem zielony.<\/p>\n\n\n\n

Prace Marka Szcz\u0119snego to wchodzenie w przestrze\u0144. Mamy do czynienia z p\u0142aszczyzn\u0105 obrazu, za kt\u00f3r\u0105 rozpo\u015bciera si\u0119 bezkres, obszar niepodlegaj\u0105cy restrykcjom, gdzie nie istniej\u0105 ograniczenia poza tymi, kt\u00f3re daje nam zdolno\u015b\u0107 widzenia. Artysta nie zamyka swoich obraz\u00f3w w ramy. Nie respektuje ograniczono\u015bci dwuwymiarowej p\u0142aszczyzny prostok\u0105ta, nie ulega rygorom formatu papieru czy p\u0142\u00f3tna. Marek Szcz\u0119sny staje przed nienamalowanym obrazem, by zmierzy\u0107 si\u0119 z fizyczno\u015bci\u0105 p\u0142aszczyzny p\u0142\u00f3tna czy papieru. <\/p>\n\n\n\n

Z jednej strony jest on i jego uczciwo\u015b\u0107, a z drugiej strony, wprost przed nim p\u0142aszczyzna, na kt\u00f3rej powstanie obraz. Wchodzenie w przestrze\u0144 odbywa si\u0119 na skal\u0119 ludzk\u0105, bo tego determinantu naszej fizyczno\u015bci nie da si\u0119 pomin\u0105\u0107. <\/p>\n\n\n\n

I w takiej samej sytuacji postawiony zostaje odbiorca. Artysta daje nam mo\u017cliwo\u015b\u0107 bezpo\u015bredniego, namacalnego kontaktu z tym, co tworzy. Jeste\u015bmy my, obraz i otwarcie si\u0119 na to, co znale\u017a\u0107 mo\u017cemy \u201epo drugiej stronie lustra\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Marek Szcz\u0119sny, bez tytu\u0142u, 2002, olej na p\u0142\u00f3tnie, drewno, 220 x 170 cm<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Dla tego artysty niezwykle istotne jest niepodejmowanie tych samych rozwa\u017ca\u0144 w kolejnych pracach. Uwa\u017ca, \u017ce to ma\u0142o tw\u00f3rcze i nie widzi powodu, aby ponownie dr\u0105\u017cy\u0107 problemy, kt\u00f3re zosta\u0142y okre\u015blone, przemy\u015blane i rozwi\u0105zane lub porzucone,  bo prowadz\u0105 donik\u0105d. Sukces mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 jednocze\u015bnie pu\u0142apk\u0105 dla artysty. Je\u017celi okre\u015blone prace zostaj\u0105 dobrze przyj\u0119te przez odbiorc\u00f3w, pojawia si\u0119 pokusa, aby i\u015b\u0107 t\u0105 sam\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 dalej, co cz\u0119sto ko\u0144czy si\u0119 pustym powielaniem rozwi\u0105za\u0144 formalnych. Oczywistym wyt\u0142umaczeniem powtarzalno\u015bci w sztuce jest to, co wyrozumiali krytycy nazywaj\u0105 konsekwencj\u0105 w tw\u00f3rczo\u015bci danego artysty… Z natury rzeczy, okre\u015blonej konstytucji cz\u0142owieka, prace Marka Szcz\u0119snego nie mog\u0105 by\u0107 i nie s\u0105 od siebie oderwane. Ale jest to jedynie kwestia formalna, bo artysta ten nie jest w stanie znie\u015b\u0107 powielania tej samej my\u015bli organizuj\u0105cej obraz. Namalowanie intensywnej plamy i stwierdzenie, \u017ce si\u0119 sprawdzi\u0142a, nie spowoduje, \u017ce artysta powt\u00f3rzy j\u0105 ponownie. Ta plama tkwi gdzie\u015b w arty\u015bcie, ale za ka\u017cdym razem zmienia si\u0119 konfiguracja, w jakiej wyst\u0119puje. Zmienia si\u0119 nie tylko przez my\u015blenie, ale tak\u017ce przez ruch r\u0119ki. Pojawiaj\u0105 si\u0119 na obrazach tego artysty charakterystyczne formy, materia\u0142y, okre\u015blona kolorystyka, rozpoznawalny gest malarski. Linie dziel\u0105ce p\u0142aszczyzn\u0119, dramatyzm po\u0142\u0105czenia element\u00f3w figuratywnych, ca\u0142ych postaci ludzkich malowanych szkicowo, cz\u0119sto od ty\u0142u, g\u0142\u00f3w bez twarzy, twarzy na wp\u00f3\u0142 ukrytych, z plam\u0105 barwn\u0105 otoczenia, lini\u0105 horyzontu, kt\u00f3ra nie zawsze przebiega \u0142agodnie i naturalnie. Jak sam m\u00f3wi: \u201eNajwa\u017cniejsze w mojej sztuce s\u0105 emocje, jakie zawieram w pracach. P\u0142aszczyzna musi mie\u0107 pewne napi\u0119cia. Nagle pojawia si\u0119 co\u015b nieoczekiwanego, forma, kt\u00f3ra pomaga w napi\u0119ciach kierunkowych. Pojawia si\u0119 impuls tw\u00f3rczy. Malujesz, patrzysz i widzisz, \u017ce wy\u0142ania si\u0119 jaki\u015b \u015bwiat. Szukasz formy, kt\u00f3rej ci brakuje. To co\u015b absolutnie niekontrolowanego. Zastanawiasz si\u0119 w\u00f3wczas, czemu jaki\u015b element pojawia si\u0119 tu, a nie tam. Przygl\u0105dasz si\u0119 i dodajesz kolejny element, a potem zapada ostateczna decyzja. Cz\u0119sto obserwowa\u0142em, znowu przy papierach, \u017ce czasami zaczynam i jestem zimny, jestem sztywny, a potem wchodz\u0119 w pewn\u0105 swobod\u0119. To zn\u00f3w wynika z mojej przesz\u0142o\u015bci, z okresu, kiedy robi\u0142em du\u017co prac graficznych. Czasem trudno jest czu\u0107 tak\u0105 swobod\u0119 u\u017cywania narz\u0119dzia, swobod\u0119 decydowania, jaki kolor, zaprzeczania, czucia si\u0119 absolutnie wolnym na p\u0142aszczy\u017anie\u201d. Wa\u017cny jest dla niego dramatyzm wy\u0142aniaj\u0105cy si\u0119 podczas pracy nad obrazem, wynikaj\u0105cy z relacji element\u00f3w, jakie pojawiaj\u0105 si\u0119 na p\u0142aszczy\u017anie, z niepokoju poszukiwania. Nie sk\u0142ania si\u0119 ku dzie\u0142om sztuki, kt\u00f3re s\u0105 zbyt surowe, ale te\u017c nie lubi tych, kt\u00f3re s\u0105 \u201ewym\u0119czone\u201d, \u201eprzepracowane\u201d, doprowadzone do takiego etapu, kiedy znika \u015bwie\u017co\u015b\u0107 decyzji. Istotne jest uchwycenie momentu, w kt\u00f3rym nale\u017cy si\u0119 zatrzyma\u0107. Prace na papierze i ascetyczno\u015b\u0107 form \u2013 wysoka kultura u\u017cycia tego materia\u0142u \u2013 nasuwaj\u0105 skojarzenie ze sztuk\u0105 japo\u0144sk\u0105. Tam te\u017c jego sztuka spotyka si\u0119 z du\u017cym uznaniem. I t\u0119 sztuk\u0119 w\u0142a\u015bnie ceni sobie niezwykle wysoko.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Marek Szcz\u0119sny, bez tytu\u0142u, 2002, olej na p\u0142\u00f3tnie, drewno, 220 x 170 cm<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Marek Szcz\u0119sny to \u201ewieczny obcy\u201d, poszukuj\u0105cy siebie i swojego miejsca. Chowa si\u0119 przed \u015bwiatem, a jednocze\u015bnie chce by\u0107 w nim obecny. Na ka\u017cdym etapie \u017cycia jest u siebie i ze sob\u0105, a jednocze\u015bnie poza tym co wok\u00f3\u0142. Z jednej strony znajdujemy w jego obrazach bezpo\u015brednio\u015b\u0107, stanowczo\u015b\u0107 i jasno\u015b\u0107, a z drugiej \u2212 anonimowo\u015b\u0107 i niedookre\u015blono\u015b\u0107, co doprowadzi\u0142o go do po\u0142\u0105czenia form ekspresyjnej abstrakcji z elementami figuratywnymi. Elementy abstrakcyjne, linie, p\u0142aszczyzny maj\u0105 w sobie cz\u0105stki bytu rzeczywistego, elementy przedstawiaj\u0105ce \u2013 sylwetka cz\u0142owieka czy jego g\u0142owa\u00a0\u2212 przez brak szczeg\u00f3\u0142u staj\u0105 si\u0119 wyabstrahowane z rzeczywisto\u015bci, zw\u0142aszcza, \u017ce w sposobie namalowania zostaj\u0105 zredukowane do minimum. G\u0142owy cz\u0119sto przedstawiane s\u0105 od ty\u0142u, z boku, pozbawione twarzy albo s\u0105 one schowane w cieniu, na wp\u00f3\u0142 zakryte farb\u0105. Trudno oprze\u0107 si\u0119 wra\u017ceniu, \u017ce s\u0105 to autoportrety niedopowiedziane, przezroczyste. Artysta jednocze\u015bnie ukazuje nam sw\u00f3j \u015bwiat i zakrywa go przed naszymi oczami. Naturaln\u0105 rzecz\u0105 jest to, \u017ce prace ka\u017cdego artysty zawieraj\u0105 w sobie rys biograficzny, kt\u00f3ry wyst\u0119puje albo na pierwszym planie, albo jest starannie zakamuflowany, jak najdalej odsuni\u0119ty z pola widzenia. Prace Marka Szcz\u0119snego nie s\u0105 biograficzne w sensie dos\u0142ownym, chocia\u017c trudno zaprzeczy\u0107, jakoby cykl Emigranci nie nasuwa\u0142 bezpo\u015brednich skojarze\u0144 z jego drog\u0105 \u017cyciow\u0105, konsekwencjami decyzji opuszczenia kraju i \u015brodowiska, w jakim przysz\u0142o mu \u017cy\u0107. Na pewno bycie emigrantem w sensie dos\u0142ownym i przeno\u015bnym jest kondycj\u0105 dobrze mu znan\u0105. Marek Szcz\u0119sny jest tym artyst\u0105, kt\u00f3ry nadaje w\u0105tkom biograficznym uniwersalne znaczenie. Przenosi swoje osobiste prze\u017cycia, do\u015bwiadczenia w obszar tw\u00f3rczo\u015bci i zaznacza w nim ograniczenia i uwarunkowania, z jakimi styka si\u0119 cz\u0142owiek.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Marek Szcz\u0119sny, “Emigranci”, 2010, akryl, tektura, plastik na papierze, 1,60 x 1,30 m, fot. Margery Clay<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Jest listopad 2015 roku i rozmawiamy o planowanej na stycze\u0144 2016 wystawie w Atlasie Sztuki w \u0141odzi. Praca ma powsta\u0107 dopiero na miejscu, w przestrzeni wystawienniczej. Ma by\u0107 to dwunasto-, pi\u0119tnastometrowa p\u0142aszczyzna bia\u0142ego papieru, poddanego rozdzieraniu, a potem doklejaniu papier\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105 rozdarte i kt\u00f3re spadaj\u0105. Przez pr\u00f3b\u0119 pewnej destrukcji tego, jak go okre\u015bla, wspania\u0142ego materia\u0142u artysta chce pokaza\u0107, jak my\u015bli realnie o \u015bwiecie. \u201eBo mo\u017cna sobie zrobi\u0107 takie oto za\u0142o\u017cenie: bierzemy kartk\u0119 papieru i chcemy co\u015b napisa\u0107, na przyk\u0142ad opisa\u0107 jak przebieg\u0142 dzie\u0144, z kim si\u0119 spotkali\u015bmy, co si\u0119 zdarzy\u0142o, jakie nachodzi\u0142y nas refleksje. Jest to pewien zapis rzeczywisto\u015bci, my\u015blenie o \u015bwiecie. Ja to tak traktuj\u0119\u2026 wi\u0119c robi\u0119 tak\u0105 w\u0142a\u015bnie kompozycj\u0119. Oczywi\u015bcie zostawiaj\u0105c pewn\u0105 przestrze\u0144, mentaln\u0105 przestrze\u0144 na przypadek, na niewiadom\u0105. \u0141atwiej mi to wychodzi, ale tym, co mnie fascynuje w malarstwie, jest to, \u017ce po\u0142o\u017cenie plamy, nakre\u015blenie kilku linii nie jest wystarczaj\u0105ce, \u017ce trzeba znale\u017a\u0107 inn\u0105 form\u0119, \u017ce to trzeba prze\u0142ama\u0107, podbi\u0107 t\u0119 form\u0119, powiedzie\u0107 co\u015b wi\u0119cej i wtedy nast\u0119puje poszukiwanie, jaka to ma by\u0107 forma, bo mo\u017cliwo\u015bci jest tysi\u0105c albo pi\u0119\u0107 tysi\u0119cy, albo jeszcze wi\u0119cej i to jest szalenie ciekawe\u201d. Pracuj\u0105c nad wystaw\u0105, artysta przygotowuje szereg ma\u0142oformatowych szkic\u00f3w, aby w ci\u0105gu kilku dni pracy w przestrzeni galeryjnej Atlasa Sztuki przenie\u015b\u0107 je na du\u017c\u0105 p\u0142aszczyzn\u0119 papieru, kt\u00f3ra zawi\u015bnie na jednej ze \u015bcian. Na przyleg\u0142ej \u015bcianie planuje umie\u015bci\u0107 prac\u0119 znacznie mniejszego rozmiaru. A wszystko inne zale\u017ce\u0107 b\u0119dzie od widza. Przez szczeliny tego \u015bwiata przenikn\u0105\u0107 mo\u017ce \u015bwiat\u0142o i tak, jak m\u00f3wi Marek Szcz\u0119sny: \u201ePrawd\u0105 jest to, co jest poza kontrol\u0105 naszej my\u015bli\u201d.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

*Ma\u0142gorzata Sady jest aktywna w kilku dziedzinach tw\u00f3rczo\u015bci: pracuje z tekstem, d\u017awi\u0119kiem i obrazem (pisze, maluje, t\u0142umaczy, fotografuje, realizuje filmy i przestrzenie d\u017awi\u0119kowe). Autorka wielu przek\u0142ad\u00f3w z dziedziny sztuki, literatury (Czechowicz, Themerson) i filozofii (Russell, Wittgenstein). Od ko\u0144ca lat 70. wsp\u00f3\u0142pracuje z miejscami sztuki w Polsce i za granic\u0105 jako kurator i artystka. Zajmuje si\u0119 tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Themerson\u00f3w, wsp\u00f3\u0142pracuje z Kojim Kamoji i Bra\u0107mi Quay.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ma\u0142gorzata Sady<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[65],"tags":[119],"class_list":["post-11437","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artykuly","tag-rozdarcie"],"acf":[],"1_4_image":null,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11437","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11437"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11437\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11465,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11437\/revisions\/11465"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11437"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11437"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atlassztuki.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11437"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}